Zakon św. Jerzego z Alfamy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Symbol zakonu

Zakon św. Jerzego z Alfamy został założony przez króla Aragonii Piotra II w 1201 roku jako religijny zakon rycerski dla uhonorowania Św. Piotra Apostoła, patrona królewskiego oraz dla uczczenia zwycięstwa nad Maurami. Główna siedziba zakonu mieściła się na zamku w Alfamie. Zakon miał regułę augustiańską, lecz została ona zatwierdzona przez papieża Grzegorza XI dopiero w 1372 roku. W tym momencie zakon liczył 6 członków. W 1399 roku antypapież Benedykt XIII połączył go z zakonem Montesy, inne źródła[Jakie?] podają datę połączenia na rok 1400.

Lista mistrzów Zakonu św. Jerzego z Alfamy[edytuj | edytuj kod]