Zakon Błogosławionej i Cudownej Maryi Panny
 |
Ten artykuł od 2012-06 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Zakon Błogosławionej i Cudownej Maryi Panny – założony został w Bolonii przez Loderigo d'Andalo w 1233 r. i zaaprobowany przez Urbana IV w 1261 r.
W 1261 przejął majątek zlikwidowanego Zakonu Rycerzy Jezusa Chrystusa z Parmy. Jego członkowie potocznie byli nazywani Radosnymi Braćmi (łac. Frati Gaudenti), gdyż mieszkali w swoich domach i mogli posiadać rodziny. Składali oni jednak śluby czystości i przykładnego życia, angażowali się w działalność charytatywną oraz zachowanie pokoju w swoim regionie.
Zakon ten był pierwszym zakonem rycerskim, który przyjmował kobiety, nadając im tytuł rycerza (militissa). Członkiem zakonu był m.in. znany poeta średniowieczny Guittone d'Arezzo. Zakon rozprzestrzenił się do różnych miast włoskich, lecz z czasem zaczął upadać. Przetrwał najdłużej w samej Bolonii (do 1589 r.) i w Treviso (do 1737 r.).
Strój zakonny był koloru pomarańczowego.
Zakon został wspomniany na kartach "Boskiej Komedii" Dante, gdzie autor wypowiadał się o jego członkach negatywnie, zarzucając im hipokryzję.
