Zalmoksis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zalmoksis (gr. Ζάλμοξις), Zamolksis (Ζάμολξις), Salmoksis (Σάλμοξις) – w mitologii trackiej bóg wojny, władca pozagrobowego królestwa w którym polegli wojownicy żyją wiecznie.

Starożytni Grecy uważali Zalmoksisa za postać historyczną. Według Herodota był on trackim niewolnikiem Pitagorasa, który został wyzwolony i wrócił do swojej ojczyzny, gdzie udzielał nauk o charakterze etyczno-religijnym; chcąc pokazać swoim ziomkom że jego nauki dają nieśmiertelność, skrył się na trzy lata w podziemnej komnacie[1]. Po śmierci miał zostać otoczony przez Traków kultem[2].

Co pięć lat Zalmoksisowi składano ofiarę z człowieka, rzucając wybrańca na ostrza trzech pionowo ustawionych włóczni.

Przypisy

  1. Herodot: Dzieje. tłum. Seweryn Hammer. Warszawa: Czytelnik, 2007, s. 258-259. ISBN 978-83-07-03106-4.
  2. Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Wydawnictwo PWN, 1983, s. 799. ISBN 83-01-03529-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Andrzej Kempiński: Encyklopedia mitologii ludów indoeuropejskich. Warszawa: Iskry, 2001, s. 475. ISBN 83-207-1629-2.