Zamach w metrze w Mińsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zamach w metrze w Mińsku
Kastrycznickaja w 2008
Kastrycznickaja w 2008
Państwo  Białoruś
Miejsce Mińsk
Data 11 kwietnia 2011
Godzina 17:56
Liczba zabitych 15 osób[1]
Liczba rannych 204 osoby[2]
Typ ataku zamach bombowy
Sprawca domniemani : Dzmitryj Kanawałau i Uładzisłau Kawalou
Położenie na mapie Mińska
Mapa lokalizacyjna Mińska
miejsce zamachu
miejsce zamachu
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
miejsce zamachu
miejsce zamachu
Ziemia 53°54′06,84″N 27°33′41,04″E/53,901900 27,561400Na mapach: 53°54′06,84″N 27°33′41,04″E/53,901900 27,561400
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikinews Wiadomości w Wikinews

Zamach w metrze w Mińsku – atak terrorystyczny z 11 kwietnia 2011 roku przeprowadzony przez nieznanych sprawców[potrzebne źródło] na centralną stację metra Kastrycznickaja/Oktiabr’skaja (błr. Кастрычніцкая, ros. Октябрьская). W wyniku eksplozji bomby, śmierć poniosło 15 osób[1], a 204 osoby zostały ranne[2].

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Zamach bombowy wydarzył się o godzinie 17:56 i został przeprowadzony w momencie, kiedy w stacji metra panował spory tłok. Świadkowie twierdzili, iż wybuch doprowadził do utworzenia dużego krateru. Bomba ta została zbudowana poza stolicą kraju[3], a jej siła wybuchu była równa wybuchowi 5-7 kilogramów trotylu[4]. Po eksplozji podjęto decyzję o ewakuacji wszystkich osób ze stacji metra, a także o zamknięciu jednej z linii metra. W obawie przed faktem, że ładunek był odpalony przy użyciu telefonu komórkowego, tymczasowo wyłączono sieć komórkową w niektórych częściach stolicy[5].

Eksperci podejrzewali wiele wersji, które doprowadziły do tragedii. Jedna z wersji to chęć destabilizacji sytuacji na Białorusi, tym bardziej, że zbliżały się wybory prezydenckie. Ponadto pomoc w śledztwie w sprawie zamachu obiecali śledczy z Rosji i Izraela[6]. Istniały także przypuszczenia, że zamach w mińskim metrze był dokonany przez sprawców, który mieli powiązania z innymi tego typu incydentami - zamachem w stolicy w 2008 roku oraz eksplozjami w Witebsku w 2005 roku[7]. 14 kwietnia policja zatrzymała 5 osób w związku z tragedią, z czego 2 zostały aresztowane[3].

Ofiary[edytuj | edytuj kod]

Rannych przewieziono do pięciu szpitali w Mińsku[8]. Wśród rannych, 22 osoby były w stanie ciężkim[9] i kolejnych 30 odniosło lekkie obrażenia[10].

20 maja 2011 roku w pobliżu miejsca wybuchu odsłonięta została tablica pamiątkowa[11].

Państwo Zabici Ranni
 Białoruś 15 195
 Rosja 0 5
 Armenia 0 1
 Turkmenistan 0 1
 Ukraina 0 1
Razem 15 203

Reakcje[edytuj | edytuj kod]

13 kwietnia był dniem żałoby w stolicy dla uczczenia ofiar zamachu, tego dnia odbyły się też pierwsze pogrzeby zabitych[12]. Po tragicznych skutkach tego wybuchu policja zaostrzyła środki bezpieczeństwa w dworcach kolejowych, na lotniskach i na przejściach granicznych w całej Białorusi. Prezydent Alaksandr Łukaszenka apelował o pomoc dla wszystkich ofiar tragedii. Wydał rozkaz przeszukania wszystkich magazynów wojskowych w celu sprawdzenia, czy materiały wybuchowe są dobrze strzeżone.

Wyrazy współczucia ofiarom zamachu przekazał w rozmowie telefonicznej prezydent Rosji Dmitrij Miedwiediew. W związku z atakiem bombowym, policjanci moskiewscy przeszukali metro w Moskwie pod kątem istnienia materiałów wybuchowych[4].

Kondolencje rodzinom ofiar przekazał także szef MSZ Radosław Sikorski[13] oraz szef PE Jerzy Buzek[14].

Proces zamachowców i wyrok[edytuj | edytuj kod]

30 listopada 2011 roku zakończył się proces domniemanych sprawców zamachu, w którym Dzmitryj Kanawałau (Дзмітрый Канавалаў) i Uładzisłau Kawalou (Уладзіслаў Кавалёў) zostali skazani przez miński sąd na kary śmierci przez rozstrzelanie. Zachodni obserwatorzy i niezależne media zauważają, że proces nie spełniał podstawowych standardów w zakresie niezależności i niezawisłości, okoliczności zamachu pozostały niejasne, wina oskarżonych nie została dowiedziona, sąd nie uwzględnił okoliczności zmuszania torturami do złożenia zeznań i przyznania się do winy[15]. O ułaskawienie i rezygnację z wykonania kary apelowały m.in organizacje międzynarodowe i matka jednego ze skazanych[16]. W liście datowanym na 16 marca 2012 roku poinformowano rodzinę Uładzisłaua Kawaloua, że wyrok został wykonany. Dzmitryj Kanawałau prawdopodobnie również został rozstrzelany[17].

Przypisy