Zaman Szah Durrani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zaman Szah Durrani (ur. 1770, zm. 1844) piąty syn Timura Szaha, był szachem Afganistanu w latach 1793-1801.

Przejął tron Imperium Durrani po śmierci swego ojca, pokonując swoich rywali – braci z pomocą przywódcy plemienia Barakzai Sardara Chana. Wymusił przysięgę wierności od swojego ostatniego antagonisty, przyrodniego brata Mahmuda, a po powrocie zrezygnował z urzędu gubernatora Heratu. W ten sposób podzielił władzę między Herat i swój własny rząd w Kabulu. Podział ten miał utrzymać się przez stulecie. Kabul był najważniejszym miejscem sprawowania władzy, podczas gdy Herat utrzymał stan quasi-autonomii.

Zaman Szah próbował powtórzyć sukces swego ojca w Indiach, ale jego próby ekspansji doprowadziły go do konfliktu z Brytyjczykami. Brytyjczycy udaremnili jego plany nakłaniając szacha Persji do najazdu na ziemie Durrani, przez co zmusili go do obrony własnych ziem i rezygnacji z dalszych planów poszerzenia swojego imperium.

Poprzednik
Timur Szah
Emblem of Afghanistan.svg Szach Afganistanu
1793-1801
Emblem of Afghanistan.svg Następca
Mahmud Szah