Zamek (urządzenie)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zamek – mechanizm wbudowany w drzwi i zabezpieczający dostęp do jakiejś ograniczonej przestrzeni, pomieszczenia itp. Do otwierania zamka służy zwykle klucz.
Zamek do drzwi składa się z dwóch zasadniczych części – układu rozpoznającego klucz (niekiedy nie występuje) i mechanizmu ryglującego. Zwykle rygiel napędzany jest za pomocą mechanizmu zmieniającego ruch obrotowy klucza na ruch posuwisty rygla.
Najbardziej rozpowszechnione zamki mechaniczne działają na zasadzie podnoszonych zapadek ustawionych prostopadle do osi klucza. Klucz włożony do zamka ustawia umieszczone wewnątrz zapadki w pozycji umożliwiającej jego przekręcenie.
[edytuj] Inne rodzaje zamków
- magnetyczny
- proste urządzenie składające się z magnesu i metalowego okucia otwierane bez klucza, samym tylko przyłożeniem siły
- zamek, w którym klucz jest sprzęgany z mechanizmem za pomocą pola magnetycznego
- elektroniczny – zamek jak i klucz ma zaprogramowany specjalny kod umożliwiający przekręcenie
- szyfrowy – rolę klucza spełnia szyfr wprowadzany na pomocą pokręteł, gałek lub innych urządzeń
- zasuwa – możliwy do otwarcia z jednej strony drzwi kluczem, a z drugiej ręcznie (bez pomocy klucza)
- zamek bębenkowy
