Zamek Aizuwakamatsu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek Aizuwakamatsu
Rekonstrukcja tenshu
Rekonstrukcja tenshu
Państwo  Japonia
Miejscowość Aizuwakamatsu, Prefektura Fukushima
Typ budynku Hirayamashiro (Zamek na wzgórzu)
Ukończenie budowy 1384 rok
Ważniejsze przebudowy 1592 rok
Zniszczono 1874 rok
Odbudowano 1965 rok
Pierwszy właściciel Naomori Ashina
Położenie na mapie Japonii
Mapa lokalizacyjna Japonii
Zamek Aizuwakamatsu
Zamek Aizuwakamatsu
Ziemia 37°29′16″N 139°55′47″E/37,487778 139,929722Na mapach: 37°29′16″N 139°55′47″E/37,487778 139,929722
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Zamek Aizuwakamatsu (jap. 会津若松城 Aizuwakamatsu-jō?), znany również jako Zamek Tsuruga (jap. 鶴ヶ城 Tsuruga-jō?) jest tradycyjnym zamkiem położonym w północnej Japonii, w centrum miasta Aizuwakamatsu, w prefekturze Fukushima.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Oryginalny tenshu Zamku Aizuwakamatsu (1868)

Zamek został zbudowany przez Naomoriego Ashinę w 1384 i pierwotnie był znany jako Zamek Kurokawa (jap. 黒川城 Kurokawa-jō?). Był centrum wojskowym i administracyjnym regionu Aizu do 1868 r[potrzebne źródło]. Masamune Date, największy wódz regionu Tōhoku[potrzebne źródło], walczył wiele lat przeciw klanowi Ashina i udało mu się zdobyć zamek w 1589 r., ale rok później zamek przejął Hideyoshi Toyotomi.

W 1592 r. nowy zarządca zamku, Ujisato Gamō, przebudował zamek i nadał mu nazwę Tsuruga, choć ludność nazywała go także Aizu lub Wakamatsu[potrzebne źródło]. W okresie Edo był siedzibą daimyō hanu Aizu. Następnym właścicielem został Masayuki Hoshina, syn sioguna Hidetady Tokugawy i wnuk Ieyasu. On i jego następcy byli znani jako Matsudaira[potrzebne źródło].

Zamek był ważną twierdzą w regionie Tōhoku. W 1868 r. był oblegany podczas wojny Boshin. Po miesiącu odcięcia od świata, Katamori Matsudaira poddał go oblegającym. Został zniszczony przez nowy rząd w 1874 r[potrzebne źródło]. Tenshu, największa wieża zamku, została odbudowana w 1965 r. Obecnie znajduje się w niej muzeum i punkt widokowy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]