Zamek Berg (Bawaria)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Schloss Berg
Schloss Berg
Państwo  Niemcy
Miejscowość Berg
Adres Wittelsbacherstraße 27
Typ budynku zamek
Styl architektoniczny neogotyk
Architekt Eduard Riedel
Rozpoczęcie budowy 5 września 1869
Pierwszy właściciel Ludwik II Wittelsbach
Kolejni właściciele Bawaria
Położenie na mapie Bawarii
Mapa lokalizacyjna Bawarii
Schloss Berg
Schloss Berg
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Schloss Berg
Schloss Berg
Ziemia 47°58′12″N 11°21′05″E/47,970000 11,351389

Zamek Berg znajduje się na wschodnim brzegu jeziora Starnberger See na terenie gminy Berg w Górnej Bawarii w powiecie Starnberg.

Na działce zakupionej przez elektora Ferdinanda Marię Bawarskiego w 1676 roku od rodziny Horwarth, zbudowano wzgórze zamkowe. Jego rozkwit nastąpił w czasie elektorów Bawarii Maksymiliana II Emanuela i Karola Albrechta. Były nim wówczas organizowane wystawne uczty i polowania.

W okresie od 1849 roku do 1851 roku, król Maksymilian II nakazał Eduardowi Riedelowi znacznie przebudować zamek. Kupił dodatkowe grunty i zamek otrzymał cztery wieże i blanki w stylu neogotyckim. Później król Ludwik II zlecił dobudowanie piątej wieży, którą nazwał „Izolda”. W 1853 roku Maksymilian II kazał utworzyć mały port.

Ludwig II wykorzystywał zamek jako letnią rezydencję. Każdego roku 11 maja przenosił swoją siedzibę do zamku i stamtąd prowadził swoje rządy. Dlatego powstała nawet linia telegraficzna pomiędzy zamkiem i Monachium.

W 1868 roku rosyjska cesarzowa Maria Aleksandrowna przybyła na zaproszenie króla do zamku. Ludwik udostępnił jej zamek na czas trwania wizyty i bogato go na tą okazję wyposażył. Zamek był wcześniej skromnie wyposażony.

W parku, który został zaprojektowany przez poprzedników w różnych stylach, od ogrodu francuskiego po angielski, Ludwig polecił ustawienie mauretańskiego kiosku, który Franz Seitz zbudował do ogrodu zimowego na dachu Rezydencji w Monachium. W 1876 r. zbudowano małą kaplicę.

W dniu 12 czerwca 1886 roku Ludwig II po ubezwłasnowolnieniu został osadzony w zamku. Stąd wybrał się na spacer z osobistym lekarzem, prof. von Guddenem, z którego obaj nie wrócili. 13 czerwca 1886 roku o godzinie 23:30 ciała Ludwika i Guddena znaleziono na brzegu jeziora Starnberger See, niedaleko zamku. Przyczyny śmierci nie są do dziś znane. Według oficjalnej wersji utonęli w jeziorze. Przypuszczalnie obaj zostali zamordowani. Obok tego miejsca stoi do dziś kaplica i drewniany krzyż.

Po śmierci króla zamek został zamieniony w muzeum. Ponieważ od śmierci Ludwika II zachował się w niezmienionym stanie, w 1939 roku został ze względu na jego historyczne znaczenie umieszczony na liście zabytków.

Bezpośrednio po II wojnie światowej zamek był wykorzystywany przez armię amerykańską. Szkody powstałe w wyniku działań wojennych w czasie II wojny światowej - zwłaszcza na narożnych wieżach - zostały naprawione w 1949 i 1951 roku, a zamek został całkowicie odnowiony. Wieże zamku zostały przy tym wyburzone. Niezmieniona pozostała natomiast kaplica zamkowa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]