Zamek Dankwarderode

Zamek Dankwarderode

Zamek Dankwarderode (niem. Burg Dankwarderode) w Brunszwiku – romański dwór książęcy założony ok. 1173 roku przez księcia Saksonii i Bawarii Henryka Lwa z dynastii Welfów jako rezydencja władcy, który uczynił miasto siedzibą założonego przez siebie księstwa. Rezydencja ta usytuowana jest na dawnej wyspie na rzece Oker, zajmuje wschodnią stronie placu, przy którym Henryk Lew ufundował także kościół Św. Błażeja i Jana Chrzciciela, obecnie katedrę.

Dzieje

Pierwotna rezydencja składała się z palatium i dwukondygnacyjnej kaplicy dedykowanej świętym Jerzemu i Gertrudzie. W 1252 roku zamek uległ zniszczeniu przez pożar, a następnie odbudowany i powiększony do obecnych rozmiarów. W 1616 roku na zlecenie księcia Brunszwiku i Wolfenbüttel Fryderyka Ulryka zamek przebudowano w stylu północnego renesansu. W wyniku kolejnych przebudów w XVIII i XIX w. zamek niemal całkowicie utracił historyczne formy. Po pożarze w 1873 roku dokonano gruntownych badań kiedy to uratowano zachowane romańskie fragmenty, a następnie w latach 1887–1906 architekt i budowniczy miejski Brunszwiku Ludwig Winter dokonał rekonstrukcji zamku, który otrzymał dawny kostium architektoniczny. Po odbudowie ze zniszczeń wojennych w 1963 roku zamek stał się oddziałem Muzeum Księcia Antoniego Ulryka. Wewnątrz znalazły się zbiory sztuki średniowiecznej (cenne dzieła rzeźby malarstwa książkowego i rzemiosła artystycznego (złotnictwo, wyroby z kości słoniowej). W 1989 roku zbiory zostały wzbogacone o oryginalną brązową rzeźbę Lwa Brunszwickiego, który stał dotąd przed zamkiem. Oryginał w historycznym miejscu zastąpiono kopią z 1937 roku.

Galeria

• 

  Rekonstrukcja zamku i katedry wg Ludwiga Wintera

• 

  Wygląd zamku z 1720 r.

• 

  Widok zamku z 1900. Widoczny ganek łączący rezydencję z katedrą.

• 

  Fragment drzwi wejściowych

Bibliografia

• Monika Soffner-Loibl und Joachim Hempel: Der Braunschweiger Dom, Passau 1999

Linki zewnętrzne

• Zbiory średniowieczne Herzog-Anton-Urlich Museum
• Galeria zdjęć