Zamek Górny w Wilnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rekonstrukcja Zamku Górnego
Baszta zachodnia (Baszta Giedymina)

Zamek Górny w Wilnie (lit. Vilniaus aukštutinės pilis) powstał w średniowieczu na szczycie Góry Zamkowej wcześniej zwanej Turzą.

Giedymin wzniósł na miejscu drewnianej murowaną warownię. W 1419 zamek spłonął. Witold odbudował zamek w stylu gotyckim. Od czasów Aleksandra I Jagiellończyka mieściły się w zamku ludwisarnia i więzienie. Zygmunt III August odnowił budynek i umieścił w nim swoją bibliotekę. Uległ zniszczeniu w czasie najazdu moskiewskiego w latach 1655–1661. Odbudowany został częściowo pod koniec XVIII wieku, wtedy też rozebrano dwie baszty. Częściowo zachowaną trzecią basztę, zwaną dziś basztą Giedymina, w 1830 podwyższono o drewnianą nadbudówkę, którą rozebrano około 1930 roku. W latach 1938-1939 polscy konserwatorzy nadbudowali wieżę o jedno piętro. Baszta została częściowo uszkodzona w czasie II wojny światowej i odbudowana w latach 1956–1960 z przeznaczeniem na Muzeum Zamku Wileńskiego.

Patrz także[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jadwiga Rogoża, Jarosław Swajdo, Wilno: barok z kamienia i obłoków, Kraków, wydawnictwo "Bezdroża" 2003 r. ISBN 8391676285