Zamek Nagoya

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nagoya-jō
Zamek Nagoya
Zamek Nagoya
Państwo  Japonia
Miejscowość Nagoja
Typ budynku zamek
Styl architektoniczny japoński
Architekt Kato Kiyomasa
Wysokość całkowita 36 m
Wysokość do dachu łącznie z kamienną bazą 56 m
Kondygnacje 6 wewnątrz, widoczne 5
Rozpoczęcie budowy 1610
Ukończenie budowy 1612
Ważniejsze przebudowy 1957-1959
Zniszczono 1945
Pierwszy właściciel Tokugawa Ieyasu
Kolejni właściciele rodzina Tokugawa 16101868, 18981930 cesarz Japonii, 1930 – miasto Nagoja
Położenie na mapie Japonii
Mapa lokalizacyjna Japonii
Nagoya-jō
Nagoya-jō
Ziemia 35°11′08″N 136°53′56″E/35,185556 136,898889Na mapach: 35°11′08″N 136°53′56″E/35,185556 136,898889
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Zamek Nagoya (jap. 名古屋城 Nagoya-jō?)zamek w Nagoi w prefekturze Aichi w Japonii.

Historia zamku[edytuj | edytuj kod]

Zamek Nagoya i otaczający go pałac Hommaru, zdjęcie z roku około 1880

Pierwotny zamek został zbudowany przez Imagawę Ujichikę w roku 1525. Siedem lat później zamek przejął Oda Nobuhide, aby go później porzucić.

W 1610 Tokugawa Ieyasu wydał polecenie grupie daimyō, aby udzielili pomocy w budowie zamku, który miał pełnić rolę nowej stolicy dla prowincji Owari. Większość materiałów budowlanych została pozyskana z mniejszego zamku Kiyosu, w tym z jego tenshu (stołp, donżon, baszta – wysoka część zamku służąca do obserwacji otoczenia oraz miejsce ostatecznej obrony) – zlokalizowanego w ówczesnej stolicy prowincji Kiyosu. Budowa zamku zakończyła się w 1612.

W okresie Edo zamek Nagoya był centrum jednego z najważniejszych miast – Nagoya-juku – w Japonii i jednym z najważniejszych postojów na trasie Minoji, łączącej Tōkaidō i Nakasendō.

Do epoki Meiji, zamek był siedzibą Owari Tokugawa – jednego z klanów rodu Tokugawa.

W czasie II wojny światowej zamek pełnił funkcję kwatery okolicznego garnizonu i obozu dla jeńców wojennych[1]. 14 maja 1945 zamek spłonął podczas jednego z nalotów lotnictwa amerykańskiego. Udało się jednak uratować z pożaru wiele ze znajdujących się w środku obrazów. Odbudowa donżonu zakończyła się w 1959. Dziś jest on betonowym budynkiem z klimatyzacją i windami.

Ze względu na to, że zachowały się stare zdjęcia, planowana jest również rekonstrukcja rezydencyjnej części zamku, zwanej hommaru-goten. Ona również spłonęła w wyniku nalotu. Uratowane obrazy oraz reprodukcje utraconych dzieł mają zostać umieszczone w ich dawnych miejscach. Obecnie obrazy te można oglądać w Muzeum Sztuki Tokugawa w Nagoi.

Przypisy

  1. POW Camps in Japan Proper. [dostęp 2011-02-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Morton S. Schmorleitz: Castles in Japan. Tokyo: Charles E. Tuttle Co., 1974, s. pg. 128-142. ISBN 0-8084-1102-4.
  2. Hinago Motoo: Japanese Castles. Tokyo: Kodansha, 1986, s. 200 pages. ISBN 0-87011-766-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]