Zamek w Bobrownikach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zamek w Bobrownikach
Obiekt zabytkowy nr rej. 47/382 z 16.10.1957[1]
Ruiny zamku
Ruiny zamku
Państwo  Polska
Miejscowość Bobrowniki (województwo kujawsko-pomorskie)
Styl architektoniczny gotyk
Rozpoczęcie budowy XIV w.
Pierwszy właściciel książę Władysław Garbaty
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Zamek w Bobrownikach
Zamek w Bobrownikach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zamek w Bobrownikach
Zamek w Bobrownikach
Ziemia 52°46′46″N 18°56′50″E/52,779444 18,947222Na mapach: 52°46′46″N 18°56′50″E/52,779444 18,947222
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Zamek w Bobrownikachzamek obronny wzniesiony prawdopodobnie przez Władysława Garbatego, księcia dobrzyńskiego. Po wojnach polsko - krzyżackich siedziba starosty. Od XVIII wieku w ruinie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zamek w Bobrownikach powstał prawdopodobnie ok. połowy XIV w. Jego fundatorem był książę dobrzyński Władysław Garbacz (Garbaty). Był siedzibą książęcą, starostów książęcych, wójtów krzyżackich i starostów królewskich. Zachowane krzyżackie inwentarze mówią o istnieniu w pobliżu zamku związanego z nim folwarku.

W 1405 Władysław Jagiełło wykupił ziemię dobrzyńską razem z Bobrownikami z rąk Krzyżaków, jednak już cztery lata później po ataku na warownię i zburzeniu części murów prze artylerię krzyżacką przeszedł 28 sierpnia w ręce zakonne, po czym prawdopodobnie latem 1410 r. powrócił pod polskie władanie. Jego nadgraniczne położenie ponownie stało się przyczyną wielu inwestycji w modernizację obiektu; mimo tego obiekt, będący siedzibą starostów, nie odegrał już żadnej roli militarnej. W czasie wojny trzynastoletniej i walk z Zakonem w latach 1519–1521 urządzono w nim więzienie dla pojmanych rycerzy krzyżackich. Przesunięcie granicy państwowej ostatecznie pozbawiło budowlę strategicznej roli.

W czasie wojny 1655–1660 zamek wraz z archiwum grodzkim został spalony przez Szwedów, mimo to na początku XVIII był on jeszcze w niewielkim stopniu użytkowany. W drugiej połowie XVIII w. obiekt był już bardzo zniszczony. Ruiny do dnia dzisiejszego nie mają gospodarza - trwają próby przejęcia zabytku przez gminę Bobrowniki - i ulegają dewastacji. Dodatkowym zagrożeniem dla nich są wylewy Wisły (przez kilkadziesiąt lat, do lat 80. XX wieku, ruiny znajdowały się na wyspie, oddzielone od prawego brzegu rzeki dziką odnogą).

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Niewiele wiadomo na temat wyglądu warowni w czasach krzyżackich i późniejszych. Obiekt był dwuskrzydłowy, wzniesiony na planie kwadratu), otoczony murami obronnymi i fosą, z jedną bramą wjazdową oraz wieżą obronno-sygnalizacyjną. Dookoła rozmieszczone były budynki gospodarcze. Obecnie śladem dawniej świetności obiektu są jedynie elementy murów obronnych oraz wieży.

Badania archeologiczne[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz J. Horbacz z zespołem w latach 1976-1984 (Katedra Archeologii Uniw. Łódzkiego)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]