Zamek w Dreźnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek w Dreźnie
Zamek w Dreźnie
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy  Saksonia
Miejscowość Drezno
Styl architektoniczny renesansowy, barokowy
Położenie na mapie Saksonii
Mapa lokalizacyjna Saksonii
Zamek w Dreźnie
Zamek w Dreźnie
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Zamek w Dreźnie
Zamek w Dreźnie
Ziemia 51°03′10″N 13°44′13″E/51,052778 13,736944Na mapach: 51°03′10″N 13°44′13″E/51,052778 13,736944
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Rezydencja Wettynów w Dreźnie niem. Residenzschloß – zamek rezydencjonalny książąt Saksonii, przykład sztuki renesansowej i barokowej, znajdujący się w Starym Mieście w Dreźnie.

Obecny zamek ma 800-letnią tradycję. Już w wieku XII kiedy to przodującą rolę odgrywała siedziba w Miśni istniał tutaj niewielki zamek, o czym świadczą fundamenty znajdujące się pod główną wieżą. W 1382 roku powiększono rezydencję, w 1471 wzniesiono obecne skrzydło zachodnie. Gdy Drezno stało się w 1485 roku stałą rezydencją władców, nastąpiła przebudowa średniowiecznego zamku w budowlę renesansową. W 1530 roku na wysokości bramy północnej został wzniesiony reprezentacyjny zamek mieszkalny, którego budowę zlecił książę Jerzy Brodaty. Dlatego też ta część kompleksu nazywana jest dzisiaj budowlą Jerzego zaś wejście do budowli znane jest jako brama Jerzego. W 1547 roku zamek został ponownie rozbudowany w stylu renesansowym. Hans i Bastian Kramer stworzyli nazwaną później tzw. budowlę Moryca i oraz pozostałe skrzydła wokół dziedzińca.

W roku 1701 zamek częściowo spłonął. Do odbudowy August II Mocny zatrudnił znanych architektów i artystów, wśród nich twórcę Zwingeru - Matthäus Daniel Pöppelmann. Wraz z Raymondem Leplatem i Johannem Melchiorem Dinglingerem stworzyli oni galerię sztuki Grünes Gewölbe (niem. zielone sklepienie), której nazwa pochodziła od barwy, na którą pomalowano ściany pomieszczeń - malachitowej zieleni.

W nocy z 13 na 14 lutego 1945, w trakcie alianckiego nalotu dywanowego na Drezno, zamek został zbombardowany i spłonął. Kilkufazowa odbudowa trwała długo, aż do 2004, kiedy to zamek udostępniono zwiedzającym.