Zamek w Namysłowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek w Namysłowie
Zamek w Namysłowie
Państwo  Polska
Miejscowość Namysłów
Położenie na mapie Namysłowa
Mapa lokalizacyjna Namysłowa
Zamek w Namysłowie
Zamek w Namysłowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zamek w Namysłowie
Zamek w Namysłowie
Ziemia 51°04′39,1440″N 17°42′42,7320″E/51,077540 17,711870Na mapach: 51°04′39,1440″N 17°42′42,7320″E/51,077540 17,711870
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Zamek w Namysłowie – wznosi się na okrągłym usypisku, zbudowany został z cegły na planie nieregularnego prostokąta. Znajduje się w centrum miasta obok browaru.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o fortyfikacji pochodzą z 1312 roku. Prawdopodobnie była wtedy drewniana. Wiarygodny dokument o istnieniu zamku pochodzi z 1360. Zamek został zbudowany z polecenia króla Czech i cesarza rzymskiego Karola IV Luksemburskiego na miejscu wcześniejszego grodu książąt oleśnickich.

W 1533 roku zamek został przejęty przez Radę Miasta Wrocławia. Niedługo po tym rozbudowano zewnętrzny dziedziniec i dobudowano dodatkową przestrzeń mieszkalną. W wiekach XVII i XVIII prowadzono dalsze działania remontowe, szczególnie po pożarze w 1658 i zniszczeniach spowodowanych przez oddziały pruskie w 1741. Zamek posiadał wielu właścicieli. Należał m.in. do zakonu krzyżackiego. Zakon nabył go od cesarza Leopolda I w 1703 roku. Krzyżacy przestali być właścicielami zamku w 1810 roku. Po dwudziestu latach przeszedł w ręce prywatne, a pod koniec XIX wieku stał się własnością rodziny Haselbach, do której należał miejscowy browar. Zamek do dziś należy do browaru. Dawniej otoczony był fosą.

Studnia na dziedzińcu zamkowym[edytuj | edytuj kod]

Późnorenesansowa studnia

Jest to późnorenesansowa studnia z ok. 1600 roku, usytuowana na dziedzińcu zamku. Kolista, z cokołem i trzema występami, które stanowią podstawy kolumn – ozdobione są płaskorzeźbionymi maszkaronami. Kolumny pokryte są dekoracyjną roślinnością. Baldachim kolisty z fryzem, pokryty płaskorzeźbioną roślinnością z głowami lwów.

Dziedziniec zamkowy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]