Zamek w Starych Tarnowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zamek w Starych Tarnowicach
Obiekt zabytkowy nr rej. A/639/66 z 2 maja 1966[1]
Zamek w Starych Tarnowicach (zdjęcie przed remontem)
Zamek w Starych Tarnowicach (zdjęcie przed remontem)
Państwo  Polska
Miejscowość POL Tarnowskie Góry flag.svg Tarnowskie Góry
Adres ul. Pyskowicka 39
Styl architektoniczny styl renesansu
Rozpoczęcie budowy 1520
Ukończenie budowy 1570
Ważniejsze przebudowy XIX wiek
Pierwszy właściciel Piotr Wrochem
Kolejni właściciele Baltazar Ohm-Januszewski,
Wacław Ohm-Januszewski i Anna Felicjana Ohm-Januszewska,
Kasper Hunter de Grandon,
Elżbieta de Jungret,
Krzysztof Fryderyk Kosiecki,
Karol Erdmann Larisch,
Jan Daniel Neugebauer,
Gottlieb von Büttner,
Karol Łazarz Henckel von Donnersmarck,
Guido Henckel von Donnersmarck,
Kraft Henckel von Donnersmarck,
Państwowe Gospodarstwo Rolne
Obecny właściciel Krystyna i Rajner Smolorz
Położenie na mapie Tarnowskich Gór
Mapa lokalizacyjna Tarnowskich Gór
Zamek w Starych Tarnowicach
Zamek w Starych Tarnowicach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zamek w Starych Tarnowicach
Zamek w Starych Tarnowicach
Ziemia 50°26′25,12″N 18°48′43,68″E/50,440311 18,812133Na mapach: 50°26′25,12″N 18°48′43,68″E/50,440311 18,812133
Strona internetowa

Zamek w Starych Tarnowicach − zabytkowy obiekt w Starych Tarnowicach, dzielnicy Tarnowskich Gór.

Pierwszy gród w Tarnowicach (obecnie dzielnicy Tarnowskich Gór) stał w okolicach kościoła parafialnego, gdzie zachowało się niewielkie wzniesienie, dawny gródek rycerski – prawdopodobnie siedziba Adama de Tarnowice – najstarszego znanego z imienia mieszkańca osady.

Zamek w stylu renesansu z wewnętrznym dziedzińcem i krużgankami został wybudowany najpewniej w XVI wieku. Zamek był w następnych wiekach wielokrotnie przebudowywany. Fundatorem był najprawdopodobniej Piotr Wrochem.

W 1820 r. kupił od Gottlieba von Büttnera zamek wraz z okolicznymi dobrami hrabia Karol Łazarz Henckel von Donnersmarck ze Świerklańca. Dobra tarnowickie wraz z m.in. repeckimi zostały przekształcone przez hrabiego Guido w fideikomis dla jego młodszego syna Krafta. W 1916 r. odziedziczył on te dobra, jako ostatni z rodziny Hencklów.

Po II wojnie światowej zamek i dobra tarnowickie zostały znacjonalizowane. Zamek stał się własnością PGR-u. W ciągu następnych dziesięcioleci coraz bardziej niszczał. W 2000 r. właścicielem stał się Rajner Smolorz, który podjął się całkowitej renowacji zamku i otoczenia. W zamek wmontowany został renesansowy portal z 1545 roku pochodzący z pałacu w Płoninie.

Pod koniec 2010 zakończył się remont zamku oraz jego otoczenia (oranżerii, stodoły). W czerwcu 2011 nastąpiło oficjalne otwarcie Centrum Sztuki i Rzemiosła Dawnego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Henckel von Donnersmarck; Wrochem

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • J.Krawczyk, A.Kuzio-Podrucki, Zamki i pałace Donnersmarcków, Radzionków 2003

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo śląskie (pol.). 30 czerwca 2014.