Zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zapalenie nadkłykcia bocznego
epicondylitis lateralis humeri
Epicondylus lateralis humeri
Epicondylus lateralis humeri
ICD-10 M77.1
Zapalenie nadkłykcia bocznego – Łokieć tenisisty

Zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej, łokieć tenisisty[1] (łac. epicondylitis lateralis humeri) – zespół bólowy tkanek miękkich położonych bocznie w stosunku do stawu łokciowego, pochodzący najczęściej z uszkodzonego przyczepu mięśnia prostownika wspólnego palców, który przyczepia się do nadkłykcia bocznego kości ramiennej. Ból może promieniować, zgodnie z przebiegiem mięśnia, w kierunku przedramienia i nadgarstka.

Uszkodzenia tego przyczepu najczęściej zdarzają się w wyniku wykonywania naprzemiennych ruchów prostowania i odwracania nadgarstka, takich jak na przykład używanie śrubokręta, ale również odbijanie piłki z backhandu przy zgiętym łokciu (stąd alternatywna nazwa choroby). Do choroby predysponują również czynności takie jak noszenie ciężkich przedmiotów przy wyprostowanych łokciach, wykonywanie ruchów podobnych jak przy wyrywaniu chwastów lub depilacji.

Diagnostyka[edytuj | edytuj kod]

Test Thomsona (Objaw łokcia tenisisty)[2].

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Ogólnie dowody na efektywność jakichkolwiek działań są słabe[3]. Zwykle wystarcza wypoczynek i podanie doustne lub miejscowe niesterydowych leków przeciwzapalnych. W przypadku braku poprawy konieczne może być zastosowanie leczenia rehabilitacyjnego, zwłaszcza masaży, ultradźwięków i okładów z lodem[4]. Brak poprawy nakazuje unieruchomienie kończyny górnej, zgiętej pod kątem prostym w stawie łokciowym. W pojedynczych przypadkach konieczne może okazać się leczenie operacyjne, polegające na uwolnieniu rozcięgna mięśnia prostownika wspólnego palców. W jednym z badań wykazno, że kortykosteroidy przynoszą krótkookresową poprawę, ale w dłuższym aspekcie czasu nie przynoszą korzyści, a nawet mogą zaszkodzić[5].

Po okresie ostrego bólu, może wystąpić nawet kilkumiesięczny okres mniej nasilonych dolegliwości bólowych. Wówczas należy bezwzględnie unikać czynności obciążających staw łokciowy. Ulgę przynosi też stosowanie opaski na przedramieniu, zwykle 5 cm poniżej stawu łokciowego, która zmniejsza napięcie mięśnia prostownika palców.

Przypisy

  1. Kaminsky SB., Baker CL. Lateral epicondylitis of the elbow.. „Tech Hand Up Extrem Surg”. Dec;7. 4, s. 179-89, 2006. PMID 16518219. 
  2. Klaus Buckup "Testy kliniczne w badaniu kości stawów i mięśni" Warszawa 2008 str.103
  3. Bisset L., Paungmali A., Vicenzino B., Beller E. A systematic review and meta-analysis of clinical trials on physical interventions for lateral epicondylalgia.. „Br J Sports Med”. Jul;39. 7, s. 411-22; discussion 411-22, 2005. doi:10.1136/bjsm.2004.016170. PMID 15976161. 
  4. Manias P., Stasinopoulos D. A controlled clinical pilot trial to study the effectiveness of ice as a supplement to the exercise programme for the management of lateral elbow tendinopathy.. „Br J Sports Med”. Jan;40. 1, s. 81-5, 2005. doi:10.1136/bjsm.2005.020909. PMID 16371498. 
  5. Bisset L., Beller E., Jull G., Brooks P., Darnell R., Vicenzino B. Mobilisation with movement and exercise, corticosteroid injection, or wait and see for tennis elbow: randomised trial.. „BMJ”. Nov 4;333. 7575, s. 939, 2006. doi:10.1136/bmj.38961.584653.AE. PMID 17012266. 

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.