Zapalenie stawów
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zapalenie stawów (gr. arthro-, staw + -itis, zapalenie; l.mn.: arthritides) – grupa schorzeń (według ICD-10 M00-M25), w których dochodzi do uszkodzenia stawów. Zapalenie stawów jest wiodącą przyczyną prowadzącą do kalectwa u ludzi powyżej 55. roku życia.
Spis treści |
Typy zapaleń stawów [edytuj]
Pierwotne postacie zapaleń stawów:
- Choroba zwyrodnieniowa stawów
- Reumatoidalne zapalenie stawów
- Bakteryjne zapalenie stawów
- Dna i dna rzekoma
- Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
- Choroba Stilla
- Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
Wtórne do innych chorób:
- Toczeń rumieniowaty układowy (SLE)
- Choroba Schönleina-Henocha
- Łuszczycowe zapalenie stawów
- Reaktywne zapalenie stawów (zespół Reitera)
- Hemochromatoza
- Zapalenie wątroby
- Ziarniniakowatość Wegenera (i wiele innych zespołów zapaleniem naczyń)
- Rodzinna gorączka śródziemnomorska (FMF)
- Nieswoiste zapalenia jelit (w tym choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego)
Znaczenie diety [edytuj]
Nie istnieje specjalna dieta dla zapaleń stawów. U niewielkiej liczby chorych ma znaczenie nadwrażliwość pokarmowa, która może powodować pogorszenie objawów lub je wywoływać. Zalecana jest dieta z niską zawartością nasyconych kwasów tłuszczowych, które mogą nasilić stan zapalny[1].
Przypisy
- ↑ Alternatives Overview. [dostęp 2010-02-04].