Zar (duchy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zar, na obszarze Etiopii, Sudanie i Somalii, są to duchy, którym przypisywana jest zarówno moc sprowadzenia choroby, jak i zdolność do leczenia.

Z wiarą w ich istnienie wiąże się obecność kapłanów, tzw. szajchów zar. By zostać inicjowanym do roli kapłana, należy przejść chorobę i zostać wyleczonym podczas specjalnej, zorganizowanej przez adepta, ceremonii (obrzęd opętania). Wiara w duchy zar istnieje w tym rejonie w symbiozie z islamem, z natury tolerancyjnym dla wierzeń tradycyjnych, dopóki nie stoją w sprzeczności z jego naukami. Wiara w duchy kadziur ma podobny charakter.

Ceremonia zar (odwiedziny ducha) - to bardzo stary obrządek, który ma doprowadzić do wyleczenia chorego poprzez oczyszczenie go ze złych duchów, dżinów. Źródeł ceremonii zar należy szukać w starożytnym Egipcie albo w Etiopii. Z czasem zar wtopił się w islam, który nie chciał go przyjąć, ale przymykał oczy, gdyż rytuał często prowadził do uzdrowienia. Praktykowano ten ceremoniał w egipskich slumsach, gdzie bezrobotni młodzi ludzie cierpieli na rozmaite schorzenia, a nie mieli pieniędzy na lekarza. Ceremonia w dużym stopniu opiera się na tańcu. Wirowanie ma wprowadzić umysł w stan odrętwienia, dzięki czemu ciało nie dostrzega, ze choroba ulatuje. Omdlenie, które temu towarzyszy jest koniecznością, inaczej bowiem ciało nie poddałoby się tańcowi. Czasami chorego, którego nazywa się "oblubienicą" bez względu na płeć, gdyż rytuał, o którym mowa, sprawowały zawsze kobiety, czasami smaruje się krwią koguta. Ofiara z koguta to odziedziczony po starożytności rytuał, którego liczne przykłady spotykamy nadal na całym świecie. Zar oznacza jednocześnie odwiedziny, ducha i obrządek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Krzyżowski: Psychiatria transkulturowa. Warszawa: Medyk sp z o.o., 2002. ISBN 83-87340-63-4.