Zarządzanie czasem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zarządzanie czasem – planowe i systematyczne wykonywanie zadań, zmierzające do osiągnięcia celów.

Procesy zarządzania czasem[edytuj | edytuj kod]

Zarządzanie czasem obejmuje procesy wymagane dla zapewnienia osiągnięcia celów we właściwym czasie. Obszar ten obejmuje:

  • Wyznaczanie celów – identyfikacja działań, które muszą zostać wykonane dla osiągnięcia celów
  • Planowanie – estymowanie czasu potrzebnego dla wykonania poszczególnych działań
  • Podejmowanie decyzji o sposobie realizacji zadań
  • Realizacja – stworzenie harmonogramu działań dla wykonywanych czynności, analizowanie kolejności działań, czasów trwania oraz wymaganych zasobów
  • Monitorowanie – kontrolowanie osiągniętych wyników i ewentualna korekta celów

Przyczyny tracenia czasu[edytuj | edytuj kod]

Czas jest zasobem ograniczonym w formacie ilościowym, który co więcej nie daje się cofnąć, składować, nie można go kupić, zwielokrotnić, nie daje się niczym zastąpić i nieustannie upływa. Największym problemem ludzi jest marnowanie czasu. Istnieją dwie podstawowe grupy uwarunkowań marnotrawstwa czasu.

Wewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza grupa to uwarunkowania wewnętrzne, czyli czynniki uzależnione od człowieka w tym trzy najważniejsze: brak przemyśleń nad sobą oraz brak uzmysłowienia sobie przemijania czasu; brak wiedzy na temat zarządzania czasem; cechy osobowościowe człowieka.

Do cech sprzyjających marnowaniu czasu zaliczyć można: brak wiedzy, brak doświadczenia, brak motywacji, brak asertywności, niezdyscyplinowanie, niepunktualność, brak porządku, niesystematyczność, brak talentów organizacyjnych, niedbalstwo, flegmatyczność, słaba komunikatywność, gadatliwość, brak ambicji. Większość to cechy ściśle związane z osobowością człowieka, a więc bardzo odporna na zmiany. Można temu przeciwdziałać przez eliminację lub przekształcenia poprzez przyjęcie innego modelu psychicznego lub też odpowiednio zaprogramowane szkolenia.

Daje się zauważyć, że marnotrawstwo czasu w większości przypadków wynika z faktu, iż człowiek nie działa świadomie a jego postępowanie jest przypadkowe lub kieruje nim w stopniu niedostatecznym. Ogólnie rzecz biorąc większość ludzi nie potrafi racjonalnie gospodarować czasem własnym.

Zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Druga grupa to czynniki zewnętrzne. Wśród nich wymienić można: drogę do pracy, różnego typu zebrania, kolejki w sklepach i urzędach, telefony i wizyty akwizytorów czy niespodziewanych petentów, przeszkody w pracy płynące z otoczenia (zgiełk, gwar), potrzeba czytania prasy codziennej i fachowej, konieczność oglądania audycji telewizyjnych, awarie urządzeń, instalacji, zasilania, niepunktualność interesantów czy znajomych, tłok uliczny itd.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. David Allen: Sztuka efektywności. Skuteczna realizacja zadań. Helion, 2006. ISBN 83-246-0149-X.
  2. Getting Things Done Guru David Allen and His Cult of Hyperefficiency. [dostęp 2012-03-25].
  3. David Fontana z jęz. ang. przeł. Emil Mizgalski, PWN, Warszawa, 1999, ISBN 830112847X, str. 29-35
  4. Antoszkiewicz Jan, POLTEX, Warszawa, 2000, ISBN 83-86890-88-6, str. 171-172