Zarzecze (Wilno)
Na mapach:
|
|||
 Zarzecze, ulica Zarzeczna |
|||
| Status | rejon | ||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||
Zarzecze (lit. Užupis) – część Wilna, na Starym Mieście i Rossie, na prawym brzegu Wilejki, na wschód od Starego Miasta i na zachód od Belmontu.
We wschodniej części Zarzecza (na Rossie) znajduje się cmentarz Bernardyński.
Zabytkowa[potrzebne źródło] dzielnica Wilna. Od centralnej części starego miasta oddzielona rzeką Wilejką z czym związana jest także jej nazwa. Zgodnie z aktualnym podziałem administracyjnym większa część Zarzecza wchodzi w skład Starego Miasta, zaś wschodnie peryferie w skład dzielnicy Rossa.
Uchodzi za jedną z najbardziej urokliwych części miasta, choć była do niedawna niezwykle zaniedbana. Przed wojną zamieszkana przez dużą społeczność żydowska[potrzebne źródło]. Później znana była jako ulubione miejsce bohemy artystycznej i ludzi z marginesu społecznego, wielu z nich żyje do dziś w squatach.[potrzebne źródło]
Obecnie Zarzecze, nazywane także wileńskim Montmartre, jest intensywnie odnawiane.[potrzebne źródło]
W latach 1934–1936[1] na Zarzeczu mieszkali Konstanty Ildefons i Natalia Gałczyńscy, tam też urodziła się córka poety Kira Gałczyńska[2]. Na Zarzeczu urodził się Bernard Ładysz[potrzebne źródło].
Przy ul. Zarzecznej 24 znajduje się Dom Laskarysów, w którym mieszkał m.in. Ferdynand Ruszczyc[potrzebne źródło].
Przypisy
- ↑ Julian Krzyżanowski (red.): Literatura polska : przewodnik encyklopedyczny. T. 1: A–M. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1984, s. 284. ISBN 83-01-05368-2.
- ↑ Oficjalna witryna K.I. Gałczyńskiego (pol.). [dostęp 2010-11-06].
