Zasada Samostanowienia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wyspy Owcze
Godło Wysp Owczych
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Wysp Owczych

Zasada Samostanowienia – dokument wydany 31 marca 1948 roku przez duński parlament, ustanawiający status Wysp Owczych jako terytorium zależnego w obrębie Królestwa Danii.

Podzielony jest na dwie, najważniejsze części: pierwsza, główna zawiera 16 sekcji opisujących zasady współzależności dwóch organizmów państwowych, w drugiej zawierają się uprawnienia władz Wysp. Postanowienia dokumentu zostały wprowadzone w życie z początkiem kwietnia 1948 roku, dzień po ich uchwaleniu.

Postanowienia[edytuj | edytuj kod]

  • Wyspy Owcze od tamtej pory miały być państwem samorządowym wchodzącym w skład Królestwa Duńskiego, posiadającym własny parlament, zwany Føroya Løgting i odpowiedzialny przed nim rząd, Landsstýrið.
  • Parlament Wysp Owczych posiadł pełnię prawa ustawodawczego i wykonawczego na archipelagu. Akty prawne, które przeszły pomyślnie głosowanie w sejmie i zostały zatwierdzone przez premiera mogą od tamtej pory nosić miano ustaw.
  • Parlament Wysp Owczych został zobligowany do przestrzegania prawa międzynarodowego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]