Zasada kasowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zasada kasowa (ang. cash basis) – polega na zaliczaniu do przychodów danego okresu tylko tych przychodów, które nastąpiły w wyniku rzeczywistego wpływu środków pieniężnych do kasy lub na rachunek bankowy przedsiębiorstwa. To samo dotyczy poniesionych kosztów, a więc ujmowania w księgach danego okresu sprawozdawczego tylko tych kosztów, które są związane z rzeczywistą wypłatą środków pieniężnych (np. z kasy, z banku). Zasada ta ma charakter anachroniczny i jest czasami stosowana w niektórych przepisach podatkowych. Nie ma natomiast zastosowania przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych.[1]
Zasada ta jest przeciwieństwem zasady memoriałowej.

Przypisy

  1. Zbigniew Messner, Józef Pfaff, Rachunkowość finansowa, wyd. Stowarzyszenie Księgowych w Polsce, Warszawa, ISBN 978-83-7228-207-1