Zasada komplementarności

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Łączenia w DNA
Łączenia w RNA

Zasada komplementarności (komplementarność - łac. complementum - dopełnienie, uzupełnienie) – zasada wzajemnego uzupełniania się, np. topologie komplementarne, dobra komplementarne, komplementarne gwinty, antonimy komplementarne. W stereochemii pojęcie jest stosowane najczęściej w odniesieniu do struktur DNA, powstających dzięki komplementarności struktur par zasad, występujących w sąsiednich niciach DNA lub DNA i RNA.

Zgodnie z zasadą komplementarności cytozyna (C) łączy się tylko z guaniną (G).

Adenina (A) w kwasie RNA łączy się z uracylem (U), a w kwasie DNA łączy się z tyminą (T). Na podstawie tej zasady możliwe jest odtworzenie brakującej nici DNA, np. podczas replikacji.

Zasada komplementarności dla transkrypcji RNA na DNA przedstawia się w następujący sposób :

Np. na matrycy DNA ATG CTA AGC ATA powstanie sekwencja RNA UAC GAU UCG UAU. Zazwyczaj sekwencje genów podaje się w postaci od 5' do 3', przedstawiając nić sensowną DNA (a nie matrycę) lub nić RNA, czyli w podanym przykładzie sekwencję UAC GAU UCG UAU(RNA) lub TAC GAT TCG TAT (DNA).

Czyli komplementarna do nici DNA - ATGGCTAGC będzie TACCGATCG. Z kolei komplementarna do nici RNA - AUGCCG będzie UACGGC.