Zasieki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy fortyfikacji. Zobacz też: inne znaczenia tego terminu.
Przykład zasieków z drutu kolczastego – sieć kolczasta zwykła
Zasieki typu concertina

Zasieki – potocznie doraźna przeszkoda na przedpolu wykonywana w celu utrudnienia podejścia do linii obronnej, zwykle przeciwpiechotna.

Zasieki, zasiek, zasiecz – pod taką nazwą znane były w wojskowości staropolskiej zapory z pni drzew w miejscach, których nie dało się ufortyfikować wałami ziemnymi. Robiono zasieki, czyli ścinano wiele drzew, które wraz z konarami i gałęziami tworzyły zaporę niedostępną dla konnicy. Zasieki stosowane były już w średniowieczu (zob. Przesieka Śląska) i to zarówno do zwalniania taborów nieprzyjaciela, jak i do blokowania ucieczki sił wroga w okrążeniu. Ostatni raz tego typu zasieki stosowali Kurpie w czasie potopu szwedzkiego[1].

Od XIX wieku zapory wykonywano z drutu kolczastego rozpiętego na podporach z drewna lub metalu, otrzymały one nazwę zapory drutowej. Obecnie występują w postaci luźnych, splątanych ze sobą zwojów drutu kolczastego albo drutu ostrzowego tworząc tzw. sieć kolczastą[2].

Przypisy

  1. Zygmunt Gloger: Encyklopedia staropolska. T. IV. 1903.
  2. B. Kamyk: Podręcznik dowódcy drużyny piechoty. Warszawa: MON, 1956, s. 191-194.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]