Zasilacz stabilizowany
Zasilacz stabilizowany – urządzenie służące do zasilania prądem o ustalonym napięciu lub rzadziej o ustalonym natężeniu innych obwodów i urządzeń elektrycznych. Charakteryzuje się bardzo dużą stabilnością stabilizowanego parametru.
Głównymi elementami zasilacza stabilizowanego prądu stałego są:
- transformator lub przetwornica
- prostownik z kondensatorem zbiorczym
- stabilizator
- filtr wyjściowy
Stabilizatory dzielą się ze względu na sposób stabilizacji na:
- parametryczne - wykorzystywane jako źródło napięcia odniesienia (diody Zenera)
- kompensacyjne - zawierające układ ze sprzężeniem zwrotnym oddziałującym na element regulacyjny
ze względu na rodzaj pracy na:
- o działaniu ciągłym
- o działaniu impulsowym
Stabilizator kompensacyjny [edytuj]
Ponieważ napięcie wyjściowe zmienia się wraz ze zmianami napięcia sieci i prądu obciążenia, obwód sprzężenia zwrotnego porównując napięcie wyjściowe z napięciem odniesienia dokonuje takiej zmiany w wysterowaniu elementu regulacyjnego (np. tranzystora szeregowego), jaka jest konieczna do utrzymania napięcia wyjściowego na stałym poziomie.
Obecnie do stabilizacji napięcia (do kilkudziesięciu V) i prądu (do kilku A) powszechnie wykorzystywane są elektroniczne stabilizatory scalone zawierające główne elementy składowe w jednej obudowie.
Bibliografia [edytuj]
Bogdan Pałczyński, Włodzimierz Stefański: Półprzewodnikowe stabilizatory napięcia i prądu stałego. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1971, s. 16-28.
