Zatoka Kotorska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zatoka Kotorska
Бока Которска
Widok na zatokę z murów miejskich Kotoru
Widok na zatokę z murów miejskich Kotoru
Państwo  Czarnogóra
 Chorwacja
Lokalizacja Morze Adriatyckie
Powierzchnia 87 km²
Wymiary 28,13 × 7 km
Głębokość
• średnia
• maksymalna

27,3 m
60 m
Miejscowości nadbrzeżne Herceg Novi, Kotor, Perast, Risan, Tivat
Wyspy św. Marka, Mamula, Gospa od Škrpjela, Sveti Đorđe, Milosrda, Ostrvo cveca, Mala Gospa
Położenie na mapie Czarnogóry
Mapa lokalizacyjna Czarnogóry
Zatoka Kotorska
Zatoka Kotorska
Ziemia 42°26′N 18°38′E/42,433333 18,633333Na mapach: 42°26′N 18°38′E/42,433333 18,633333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Monastyr Św. Jerzego widok od strony Perastu
Widok na zatokę ze strony pasma Ledenice
Widok na zatokę z Perastu, widoczna cieśnina Verige

Zatoka Kotorska[1] (czarn. Бока Которска; chorw. Boka kotorska) – zatoka w południowej części Morza Adriatyckiego w Czarnogórze. Północno-zachodnie wybrzeże zatoki na niewielkim odcinku należy do Chorwacji. Ma ona językowaty kształt, głęboko wcina się w ląd. Składają się na nią 4 mniejsze zatoki. Od strony morza, jako pierwszy, położony jest Zalew Hercegnowski który poprzez Cieśninę Kumborską łączy się z pozostałymi trzema zalewami, mającymi kształt trójkątów: Tiwatskim, Risańskim i Kotorskim, które stykają się ze sobą wierzchołkami w cieśninie Verige.

Nazwa "boka" pochodzi z włoskiego słowa bocca oznaczającego usta, bowiem z lotu ptaka zatoka przypomina usta[2].

Nad zatoką leżą m.in. średniowieczne miasta Kotor i Perast oraz pamiętające czasy antyczne Risan. Miejscowości te wraz z całym krajobrazem Zatoki Kotorskiej przypominającym fiordy północy, został w 1979 r. wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. W rzeczywistości zatoka nie ma charakteru fiordu (zalanej doliny polodowcowej), ale riasu (zalanej doliny rzecznej).

W Zatoce Kotorskiej znajduje się 7 wysp: św. Marka, Mamula, Gospa od Škrpjela, Sveti Đorđe, Milosrda, Ostrvo cveca i Mala Gospa[3].

Pomiędzy miejscowościami Kamenari (na zachodzie) a Lepetane (na wschodzie), w cieśninie Verige, znajduje się przeprawa promowa, będąca częścią drogi krajowej M2. Stale kursujące promy umożliwiają przeprawę zarówno samochodów (odpłatnie) jak i ludzi (bezpłatnie).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Komisja standaryzacji nazw geograficznych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju: Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata (pol.). GUGiK, 2013. [dostęp 2014-02-19]. s. 113,115.
  2. Czarnogórskie wybrzeże Adriatyku. W: Agnieszka Szymańska: Czarnogóra - przewodnik. Wyd. 3. Pruszków: Rewasz, 2009, s. 102. ISBN 978-83-8918889-2.
  3. Perast - Risan (ang.). www.panacomp.net. [dostęp 2014-01-30].