Zatruwanie studni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zatruwanie studni – błąd logiczno-językowy, w którym wybrane informacje są przedstawione w celu osiągnięcia tendencyjnych wyników. Jest to szczególny przypadek argumentum ad hominem.

Termin został po raz pierwszy użyty w tym sensie przez Johna Henry'ego Newmana w pracy Apologia Pro Vita Sua z 1864 roku[1].

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Przykład 1
„Zanim wysłuchacie mojego przeciwnika, musicie wiedzieć, że był w więzieniu.”
„Nie słuchaj tego, co on mówi, on jest prawnikiem.”

W powyższych przykładach, niekorzystne informacje (które mogą być prawdziwe lub fałszywe; istotne lub nieistotne) na temat rozmówcy są prezentowane po to, żeby zdyskredytować jego cele i argumenty.

Przykład 2
Kobieta mówi do swojego przyjaciela, „Chyba kupię tę śliczną sukienkę.". A potem pyta swojego znajomego, jak sukienka wygląda.

W powyższym przykładzie, poprzedni komentarz może mieć wpływ na odpowiedź jej znajomego.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]