Zatruwanie studni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zatruwanie studni – błąd logiczno-językowy, w którym wybrane informacje są przedstawione w celu osiągnięcia tendencyjnych wyników. Jest to szczególny przypadek argumentum ad hominem.

Termin został po raz pierwszy użyty w tym sensie przez Johna Henry'ego Newmana w pracy Apologia Pro Vita Sua z 1864 roku[1].

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Przykład 1
Zanim wysłuchacie mojego przeciwnika, musicie wiedzieć, że był w więzieniu.
Nie słuchaj tego, co on mówi, on jest prawnikiem.

W powyższych przykładach, niekorzystne informacje na temat rozmówcy (które mogą być prawdziwe lub fałszywe, istotne lub nieistotne) są prezentowane po to, żeby zdyskredytować jego cele i argumenty.

Przykład 2
Kobieta mówi do swojego przyjaciela: Chyba kupię tę śliczną sukienkę. A następnie pyta go, jak sukienka wygląda.

Komentarz w powyższym przykładzie może mieć wpływ na odpowiedź jej znajomego.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]