Zatruwanie studni
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zatruwanie studni jest błędem logiczno-językowym, w którym wybrane informacje są przedstawione w celu osiągnięcia tendencyjnych wyników. Jest to szczególny przypadek argumentum ad hominem.
Termin został po raz pierwszy użyty w tym sensie przez Johna Henry'ego Newmana w pracy Apologia Pro Vita Sua z 1864 roku.[1]
Przykłady [edytuj]
- Przykład 1
- „Zanim wysłuchacie mojego przeciwnika, musicie wiedzieć, że był w więzieniu.”
- „Nie słuchaj tego, co on mówi, on jest prawnikiem.”
W powyższych przykładach, niekorzystne informacje (które mogą być prawdziwe lub fałszywe; istotne lub nieistotne) na temat rozmówcy są prezentowane po to, żeby zdyskredytować jego cele i argumenty.
- Przykład 2
- Kobieta mówi do swojego przyjaciela, „Chyba kupię tę śliczną sukienkę.". A potem pyta swojego znajomego, jak sukienka wygląda.
W powyższym przykładzie, poprzedni komentarz może mieć wpływ na odpowiedź jej znajomego.
