Zawidów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zawidów
Rynek w Zawidowie
Rynek w Zawidowie
Herb
Herb Zawidowa
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat zgorzelecki
Gmina gmina miejska
Prawa miejskie 1369
Burmistrz Robert Łężny
Powierzchnia 6,07 km²
Wysokość 235 m n.p.m.
Populacja (2012)
• liczba ludności
• gęstość

4351 [1]
709 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 75
Kod pocztowy 59-970
Tablice rejestracyjne DZG
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Zawidów
Zawidów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zawidów
Zawidów
Ziemia 51°01′34,14″N 15°03′44,58″E/51,026150 15,062383Na mapach: 51°01′34,14″N 15°03′44,58″E/51,026150 15,062383
TERC
(TERYT)
5020125011
SIMC 0936523
Urząd miejski
pl. Zwycięstwa 21/22
59-970 Zawidów
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Zawidów w Wikisłowniku
Strona internetowa
BIP

Zawidów (niem. Seidenberg) to miasto i gmina leżące na Łużycach Górnych, w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim.

W latach 1945–54 siedziba wiejskiej gminy Zawidów. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa jeleniogórskiego.

Według danych z 30 czerwca 2012 miasto liczyło 4351 mieszkańców[1] (o 33 osoby mniej w porównaniu do danych z 31 marca 2011).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Leży na Pogórzu Izerskim, na wysokości 247 m n.p.m., w pobliżu granicy z Niemcami – 12 km na południowy wschód od Zgorzelca, od południa graniczy z czeską gminą Habartice. Sąsiaduje z gminą Sulików.

Struktura powierzchni[edytuj | edytuj kod]

Według danych z roku 2002[2] Zawidów ma obszar 6,07 km², w tym: użytki rolne: 68%, użytki leśne: 5%. Miasto stanowi 0,72% powierzchni powiatu.

Ważniejsze daty[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia Zawidowa jest ściśle związana z historią Łużyc Górnych. Pierwszymi mieszkańcami tych ziem byli Słowianie połabscy, a od początku naszej ery ich potomkowie – Serbołużyczanie. W X wieku włączono Łużyce Górne do Polski, a pierwsza wzmianka o Zawidowie pojawiła się w 1186. Łużyce Górne były własnością Polski do XIV wieku, po czym przeszły we władanie Czech. Natomiast w 1638 miasto zmieniło swój status na lenno elektorów saskich.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • miasto
  • kościół ewangelicki, obecnie istnieje tylko wieża
  • dom, pl. Zwycięstwa 15, z drugiej poł. XVIII w., XIX w.
  • hotel z restauracją, pl. Zwycięstwa 16–17, z pierwszej poł. XIX w., XIX/XX w.

Kultura[edytuj | edytuj kod]

Najważniejszym organizatorem imprez kulturalnych w mieście jest Ośrodek Kultury z biblioteką i Gminnym Centrum Informacji. Ośrodek Kultury prowadzi działalność oświatowo-wychowawczo-rekreacyjną w formie systematycznych zajęć dla dzieci i młodzieży. Ponadto jest organizatorem wielu imprez kulturalnych.

Przemysł[edytuj | edytuj kod]

Na obszarze miasta znajdują się większe czynne przedsiębiorstwa:

  • ZAWITEX sp. z o.o. – producent dodatków krawieckich
  • FAMAZ fabryka maszyn budowlanych

Poza tym: Gminna spółdzielnia „Samopomoc Chłopska” – drobny handel, Bank Spółdzielczy i PKO oraz kilka prywatnych firm produkcyjnych, usługowych i handlowych.

W okolicy Zawidowa znajduje się odkrywkowa kopalnia węgla brunatnego i elektrownia „Turów” w Bogatyni.

Inwestycje[edytuj | edytuj kod]

Głównym zadaniem władz Zawidowa jest realizowanie programu ekologicznej sanacji. W październiku 2005 ukończono prace kanalizacyjne – miasto jest w 99,9% skanalizowane i w 100% posiada wodociąg. W styczniu 2006 została otwarta nowa mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia ścieków o przepustowości 1100 m³. Oczyszczalnia oczyszcza ścieki z Zawidowa, Sulikowa i czeskiej gminy Habartice. W 2007 kompleksowo zmodernizowano Zakład Uzdatniania Wody. Miasto modernizuje obiekty sportowe.

Struktury wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 30 VI 2012 r..
  2. Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset (pol.). regioset.pl. [dostęp 2010-09-14].
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 11.11.2012]. s. 258.
  4. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 4 czerwca 2014.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]