Zawilec japoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zawilec japoński
Anemone japonica 1-OB9.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd jaskrowce
Rodzina jaskrowate
Rodzaj zawilec
Nazwa systematyczna
Anemone hupehensis (Lemoine) Lemoine
Fl. jap. 1:15. 1835 (non Houtt 1778)
Synonimy

Anemone japonica (Thunb.) Siebold & Zucc.
Atragene japonica Thunb.

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Zawilec japoński (Anemone hupehensis (Lemoine) Lemoine var. japonica (Thunb.) Bowles & Stearn) – odmiana pochodzącego z Chin gatunku zawilca Anemone hupehensis, rośliny z rodziny jaskrowatych[2]. Gatunek ten od dawna uprawiany był w Japonii i tutaj wyhodowano z niego ozdobną odmianę, obecnie uprawianą w licznych krajach świata[3]. Przez niektórych botaników został nieprawidłowo sklasyfikowany jako odrębny gatunek Anemone japonica[2], często też nazwa zawilca japońskiego nieprawidłowo przypisywana jest do pochodzącego z Chin zawilca Anemone hupehensis.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Tworzy dość wysokie i luźno rozgałęzione pędy, na których wiosną wyrastają duże, promieniste kwiaty w kolorze od białego do fiołkoworóżowego. Liście wyłącznie odziomkowe, podzielone na wiele palczastych łatek. Zawilec japoński jest wyższy od chińskiego i posiada więcej płatków, niż chiński, dziki gatunek, od którego pochodzi[3]. Np. odmiana `Prinz Heinrich` ma 10 lub więcej jaśniejszych na spodniej stronie płatków.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

W krajach o cieplejszym klimacie jest rośliną wieczniezieloną. Uprawiany jest ze względu na swoje piękne kwiaty, może być też rośliną okrywową. Zakwita dość późno. Rozmnaża się go głównie wegetatywnie, przez podział rozrośniętych kęp, można też przez nasiona wysiewane latem[3]. Uprawiane jest wiele odmian, m.in.[3]:

  • `Handspen Anundance` – o ciemnoróżowych kwiatach z jasnoróżowym lub białym obrzeżeniem płatków
  • `September Charm` – o jasnoróżowych kwiatach z 5-6 płatkami
  • `Prinz Heinrich` – ma 10 lub więcej płatków jaśniejszych na spodniej stronie
Pokrój

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-07].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-10].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.