Zawoja

	Zawoja
Herb Zawoi	Flaga Zawoi
Państwo	Polska
Województwo	małopolskie
Powiat	suski
Gmina	Zawoja
Liczba ludności (2001)	6200
Strefa numeracyjna	(+48) 33
Kod pocztowy	34-222 34-223
Tablice rejestracyjne	KSU
	Położenie na mapie Polski ; Zawoja
	49°40′N 19°34′E / 49.667, 19.567Na mapach: 49°40′N 19°34′E / 49.667, 19.567

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Zawoja (1.) – siedziba gminy Zawoja

Zawoja – wieś w Polsce największa pod względem powierzchni^{[potrzebne źródło]}, uważana jest także za najdłuższą^{[potrzebne źródło]}, położona w województwie małopolskim, w powiecie suskim, w gminie Zawoja.

Miejscowość jest siedzibą gminy Zawoja.

W latach 1975-1998 administracyjnie należała do województwa bielskiego.

Spis treści

1 Opis
2 Historia
3 Turystyka
- 3.1 Piesze szlaki turystyczne
4 Interesujące miejsca
5 Gospodarka
- 5.1 Handel
6 Zobacz też
7 Przypisy
8 Linki zewnętrzne

[edytuj] Opis

Zawoja leży u stóp Babiej Góry (1725 m) nad rzeką Skawicą. Znana miejscowość letniskowa i turystyczna, stanowi punkt wypadowy dla turystyki w rejonie Babiej Góry, pasma Policy i Jałowca. Mieści się tu siedziba Babiogórskiego Parku Narodowego. Zawoja jest jedną z najdłuższych wsi w Polsce, liczy około 18 kilometrów długości. W 2001 Zawoję zamieszkiwało około 6200 mieszkańców.

Miejscowość poza częścią centralną składa się z wielu przysiółków. Największe z nich to: Barańcowa, Bartyzele, Chopy, Chowaniacy, Cyrhel, Czarnotowa, Czatoża, Składy, Cioćki, Wilczna, Policzne, Giertugowa, Hurbalówka, Hyrb, Kalina Dolna, Kalina Górna, Kaselówka, Kudłata, Kudzie, Kuklowa, Markowa, Mosorne, Policzne, Rybna, Przysłop i Wełcza.

[edytuj] Historia

Wieś Zawoja wraz z wsią Skawica, położone są w dolinie Skawicy niosącej wody spod Babiej Góry do Skawy, powstały one w wyniku naporu osadniczego torującego sobie drogę w pierwotnej puszczy karpackiej. Pierwsze wzmianki o Skawicy, jako o wsi istniejącej, pochodzą sprzed 1593. Przez długi czas wsie Zawoja i Skawica traktowane były jako jedna i określane mianem Skawica. Przez cały okres staropolski wsie należały do starostwa lanckorońskiego i pozostały we władaniu kolejnych dzierżawców królewszczyzny.

W 1847 miejscowość nawiedził wielki głód, który przyczynił się do wybuchy tyfusu i cholery.

Od 31 sierpnia 1936 wprowadzono nazwę "Zawoja". Wywodzi się ona od wołoskiego słowa zavoi i oznacza "las nad rzeką"^[1].

2 kwietnia 1969 w Zawoi (na północnym stoku Policy), rozbił się samolot An-24 SP-LTF Polskich Linii Lotniczych LOT. W katastrofie zginęły 53 osoby (47 pasażerów i 6 członków załogi), nikt się nie uratował. Z okazji 40. rocznicy katastrofy został postawiony pomnik na szczycie Policy^[2].

Ochotnicza Straż Pożarna w Zawoi

[edytuj] Turystyka

W Zawoi znajduje się wiele stacji narciarskich. Najsłynniejszą z nich jest ośrodek narciarski Mosorny Groń mający do zaoferowania kolej linową z czteroosobowymi krzesełkami wraz z trasą narciarską, posiadającą licencję FIS na rozgrywanie krajowych i międzynarodowych zawodów narciarskich.

[edytuj] Piesze szlaki turystyczne

Zawoja Dolna – Zawoja Przysłop – Sucha Beskidzka dw. PKP
Zawoja Centrum – Przełęcz Przysłop – Zawoja Przysłop – Sucha Beskidzka dw. PKP
Stryszawa Górna – Siwcówka – Przełęcz Kolędówki – Zawoja Centrum – Przełęcz Kucałowa – Chorążowa
Zawoja Mosorne – dojście do pod Mosornym Groniem – dojście do jw.
Zawoja Wilczna – Mosorny Groń – Cyl Hali Śmietanowej
Zawoja Wełcza – Jałowiec – Przełęcz Cicha – Lachowice
Zawoja Wełcza – Zawoja Składy
Zawoja Widły – Zawoja Składy – Zawoja Czatoża – Markowe Szczawiny – Perć Akademików – Babia Góra
Przełęcz Jałowiecka – Zawoja Czatoża – Magurka – przełęcz pod Małą Mędralową – Krzyżówki – Korbielów – Przełęcz Glinne
Zawoja Widły – Zawoja Składy – Zawoja Markowa – Markowe Szczawiny
Zawoja Czatoża – Zawoja Markowa – Stary Groń – Zawoja Policzne – Przełęcz Krowiarki
Zawoja Wilczna – Markowe Szczawiny

[edytuj] Interesujące miejsca

Kościół w Zawoi

Kościół Świętego Klemensa w Zawoi z roku 1888 – powstał w miejsce małego kościoła. Zbudowano go na planie krzyża. Sufit i chór wspierają żelazne słupy. Na kościele znajdują się trzy wieże, z których najwyższa pełni rolę dzwonnicy. Polichromię w kościele wykonało w 1930 roku dwóch artystów krakowskich: Zygmunt Milli i Marian Arczyński. Ołtarze wykonane są w stylu renesansowym poza barokowym ołtarzem Matki Boskiej^[1].