Zbór Chrześcijański Leczenia Duchem Bożym

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zbór Chrześcijański Leczenia Duchem Bożym
Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo

Zbór Chrześcijański Leczenia Duchem Bożym – nieistniejąca już wspólnota wyznaniowa działająca w Polsce od 1990 r. w Majdanie Kozłowieckim, kierowana przez Bogdana Kacmajora, zwana popularnie sektą Niebo.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sektę założył w 1990 r. uzdrowiciel, Bogdan Kacmajor, uważany przez siebie i przez członków Zboru za wysłannika Boga. Kacmajor w 1991 roku zarejestrował spółkę cywilną: Leczenie Ludzi przez Nakładanie Rąk, w 1992 roku funkcjonowała jako spółka: Leczenie Duchem Bożym w Imieniu Jezusa Chrystusa przez Nakładanie Rąk. Grupa przybierała również inne nazwy: Państwo Hotelowe (posesja w Majdanie), Państwo Jutrzenki Pomocy Nieustającej.

Nauczanie opierało się na Biblii interpretowanej przez Kacmajora, który głosił rychły koniec świata. Kacmajor uważał siebie za wcielenie Eliasza. Jego współwyznawcy twierdzili, że mają osobisty kontakt z Bogiem, czego dowodem miała być moc uzdrawiania, ale także wywoływania chorób i śmierci. Ich misją miało być przygotowanie 144 tysięcy osób, które przeżyją zagładę świata (w 2000 roku). Najlepszymi wybrańcami miały być dzieci urodzone w sekcie.

Jego wyznawcy żyli we wspólnocie majątkowej i byli zobligowani do całkowitego podporządkowania Kacmajorowi, który decydował o małżeństwach i życiu seksualnym członków sekty. Od kobiet wymagano posłuszeństwa wobec męża oraz rodzenia dzieci. Wyznawcy sami sobie udzielali ślubów, między innymi Kacmajor błogosławił związek 14-letniego chłopca z 25-letnią kobietą.

Wszystkich członków obowiązywała dieta wegetariańska. Nieposyłanie dzieci do szkoły, całkowite zerwanie relacji ze społeczeństwem, uchylanie się od służby wojskowej, nierejestrowanie nowonarodzonych dzieci oraz zakaz korzystania z opieki lekarskiej, obowiązujący członków oraz doniesienia o porywaniu i przetrzymywaniu dzieci stały się przyczyną zainteresowania władz, mediów oraz ruchów antykultowych, które określiły Zbór mianem sekty destrukcyjnej. Sekta utrzymywała się głównie z działalności uzdrowicielskiej założyciela. Zła sława spowodowała jednak odpływ klientów, upadek finansowy i rozpad wspólnoty.

Zmiana imion[edytuj | edytuj kod]

Bogdan Kacmajor nadawał członkom sekty nowe imiona (sama nazwa sekty pochodzi od nowych imion Kacmajora - Nie i jego żony - Bo). Swoje dzieci nazwał następująco: Niebo Idzie, Do, Nas, Co Dzień, Nowe, Świtem, Mądrość.

Inne przykładowe imiona to: Ambasador (Zbigniew Sajnóg), Anioł Rowerowy, Do Góry Nogami, Tęcza Atomowa, Apartament nr 8, I Śrubokręt Nie Pomoże, Autobusem Przez Miasto, Trójkątyzacja Kota, Ejty, Bonanza, Raj, C-14, Baron Rotszyld, Żywią i Bronią, Audi, Rodzina Ach, Ciuch, Buch, Uch, Bo Pierwsze, Bo Drugie, Bo Czwarte, Bo Piąte, Bo Ósme, Na Zachód, Na Północ, Na Wschód, Szanowna, Nas, Do, Drynk, Wa, Dadarada, Zeppelin.

Jako dowód wyrzeczenia się poprzedniego imienia uważano zniszczenie - najczęściej spalenie - dowodu osobistego. Bogdan Kacmajor na ten temat złożył następujące oświadczenie: „Bóg zmieniał imiona niektórym ze swoich sług, Abram zmienił się w Abrahama, Szaweł zamienił się w Pawła, a ja Kacmajor zamieniłem się w Nie-bo”.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Dzieci członków sekty nie chodziły do szkoły. Bogdan Kacmajor uważał, że to on najlepiej nauczy wszystkiego swoje dzieci. Oświadczenie wyjaśniające w tej sprawie brzmiało: „na lekcjach chemii mówią, że zamienić wody w wino nie można, na fizyce, że chodzenie po wodzie jest niemożliwe”. Po rozpadzie wspólnoty musiały nadrabiać zaległości szkolne.

Zdrowie[edytuj | edytuj kod]

Członkowie sekty odrzucali jakąkolwiek pomoc medyczną z zewnątrz, nawet w bardzo ciężkich przypadkach. Bogdan Kacmajor uważał, że posiada moc uzdrawiania wszystkich chorób. Oferował całkowite wyleczenie z AIDS w zamian za członkostwo w sekcie. Szczepienia były zabronione.

Oskarżenia[edytuj | edytuj kod]

W stosunku do Bogdana Kacmajora jak i sekty Niebo padało i nadal pada wiele oskarżeń. Oto niektóre z nich:

  • sprzedawanie dzieci za granicę
  • śmierć noworodków (które miały być rzekomo zakopane na posesji Kacmajora)
  • oskarżenie o kradzież drewna z lasu (uniewinniony)

Bogdana Kacmajora oskarżano także o to, iż wszystkie dzieci w sekcie były jego. Kacmajor uważał małżeństwo za podstawę życia społecznego, jednak wobec braku pewnych dowodów nie można stwierdzić, czy aranżowane przez niego małżeństwa powstawały pod przymusem.

Te oskarżenia opierają się przede wszystkim na relacjach byłych członków sekty, a także rodzin, z których wywodzili się członkowie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Beźnic Sz., Zbór Leczenia Duchem Świętym "Niebo", w: E.Barker, Nowe ruchy religijne, Nomos, Kraków 1997,s. 299-301.
  • Biegalska J., Niebo wciąż na czarnej liście, Kurier Lubelski, 6.06.2006.
  • Grochowska M., Niebo, piekło i wyplucie, Gazeta Wyborcza, 27.03.1997.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]