Zbędni ludzie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zbędni ludzie (ros. Лишний человек (czyt. lisznij cziełowiek) - zbędny człowiek/ dziwny bohater/ człowiek niepotrzebny)- XIX-wieczny typ bohatera literatury rosyjskiej charakteryzujący się szlacheckim pochodzeniem (książę, hrabia, szlachcic), dominacją intelektu nad zdolnością do czynu, bezczynnością, zagubieniem w życiu, wyniosłością, poszukiwaniem przygody. Sądzili, że ich wysoki iloraz inteligencji zapewni im świetlaną przyszłość, a kończyli tragicznie, niekiedy śmiercią. Postawa bezczynności była świadomym wyborem, odpowiedzią na bezsilność, często wynikającą z braku możliwości zmieniania ówczesnej rzeczywistości społeczno-politycznej.

Tytuły w których występują znani zbędni ludzie literatury rosyjskiej:

  1. Eugeniusz Oniegin "Eugeniusz Oniegin" Puszkin);
  2. Pieczorin "Bohater naszych czasów" Lermontow;
  3. "Kto winien?" Hercena;
  4. "Sasza" Niekrasowa;
  5. "Szlacheckie gniazdo" Turgieniewa;
  6. Dymitr Mikołajewicz Rudin "Rudin" Turgieniewa;
  7. "Hamlet powiatu szczygrowskiego" Turgieniewa;
  8. "Dziennik człowieka niepotrzebnego" Turgieniewa;
  9. rodzina Kirsanowów "Ojcowie i dzieci" Turgieniewa;
  10. Ilia Iljicz Obłomow "Obłomow" Gonczarowa;
  11. Mikołaj Stawrogin "Biesy" Dostojewski.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]