Zbieżność według rozkładu
Zbieżność według rozkładu – jeden z rodzajów zbieżności wektorów losowych, nazywany czasem „słabą” zbieżnością[1].
Spis treści |
Definicja [edytuj]
Niech
będzie przestrzenią probabilistyczną oraz niech
oznacza dystrybuantę wektora losowego
Ciąg wektorów losowych
jest zbieżny według rozkładu do wektora losowego
, jeżeli ciąg dystrybuant
jest słabo zbieżny do dystrybuanty
Wektor losowy
nazywa się wówczas granicą ciągu wektorów losowych
w sensie zbieżności według rozkładu.
Uwagi [edytuj]
- Zdanie "ciąg
jest zbieżny według rozkładu do
", używając symboliki matematycznej, zapisuje się krótko:
- Granica w sensie zbieżności według rozkładu nie jest wyznaczona jednoznacznie (prawie na pewno). Wynika to z stąd, iż jeśli
to dowolny wektor losowy o rozkładzie identycznym z rozkładem wektora
jest granicą ciągu
w sensie zbieżności według rozkładu.
Twierdzenie Craméra-Wolda [edytuj]
Twierdzenie Craméra-Wolda sprowadza zbieżność według rozkładu wektorów losowych do zbieżności według rozkładu zmiennych losowych.
Przykład [edytuj]
Na przestrzeni probabilistycznej
, gdzie
jest jednowymiarową miarą Lebesgue'a określoną na σ-ciele
borelowskich podzbiorów przedziału
, określamy ciąg
zmiennych losowych, danych wzorami:
Dystrybuanta
zmiennej losowej
jest więc postaci:
Ciąg dystrybuant
jest, przy
zbieżny do dystrybuanty
danej wzorem:
w każdym punkcie
będącym punktem ciągłości dystrybuanty
Ciąg
jest wobec tego słabo zbieżny do dystrybuanty 
Zgodnie z uwagą, granicą ciągu zmiennych
w sensie zbieżności według rozkładu jest zarówno zmienna losowa
dana wzorem:
jak również zmienna losowa
dana wzorem:
Reasumując:
oraz ![\xi_k \xrightarrow[ k \to \infty ]{F} \gamma .](//upload.wikimedia.org/math/3/9/c/39c9116ae84f1118d50f84618548ffd3.png)
Przypisy
- ↑ „Słabą”, ponieważ jeżeli ciąg wektorów losowych jest zbieżny według miary lub zbieżny prawie na pewno do pewnego wektora losowego, to jest zbieżny według rozkładu do tego wektora.
Bibliografia [edytuj]
- Andrzej Pacut: Prawdopodobieństwo : teoria, modelowanie probabilistyczne w technice. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1985, s. 484-488. ISBN 83-204-0524-6.
- Jarosław Bartoszewicz: Wykłady ze statystyki matematycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, s. 53. ISBN 83-01-09054-5.
![\xi_k \xrightarrow[ k \to \infty ]{F} \xi .](http://upload.wikimedia.org/math/a/b/4/ab439216916d6473e6e6e126c4d395ec.png)
to dowolny wektor losowy o 




oraz ![\xi_k \xrightarrow[ k \to \infty ]{F} \gamma .](http://upload.wikimedia.org/math/3/9/c/39c9116ae84f1118d50f84618548ffd3.png)