Zbigniew Ciok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbigniew Marian Ciok
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1931
Warszawa
Profesor nauk technicznych
Specjalność: elektrotechnika, elektroenergetyka
Doktorat 1959
Profesura 1974
Polska Akademia Nauk
Status członek rzeczywisty
Doktor honoris causa
(Uniwersytet Techniczny w St. Petersburgu, Rosja – 1997)
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Politechnika Warszawska
Wydział
Instytut
Elektryczny
Wielkich Mocy i Wysokich Napięć
Prodziekan
Wydział Elektryczny PW
Okres spraw. 1967–1971
Prorektor ds. nauki
Uczelnia Politechnika Warszawska
Okres spraw. 1984–1987
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Zbigniew Marian Ciok (ur. 7 stycznia 1931 w Warszawie) – inżynier elektryk, specjalista z dziedziny elektrotechniki, profesor Politechniki Warszawskiej, członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, PAN, IEEE, CIGRE oraz Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej. Doktor honoris causa Sankt-Petersburskiego Uniwersytetu Technicznego (1997).

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1959 uzyskał stopień doktora nauk technicznych w zakresie elektroenergetyki i aparatów elektrycznych, a w 1974 tytuł profesora. W tym okresie wypromował 14 doktorów nauk. Związany z Politechnika Warszawską: w latach 1967-71 był prodziekanem Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej, w latach 1970-84 i 1987-99 dyrektorem Instytutu Wielkich Mocy i Wysokich Napięć PW, w latach 1990-2001 kierownikiem Zakładu Inżynierii Elektrofizycznej w Instytucie Wysokich Napięć i Wielkich Mocy i w latach 1984-1987 prorektor Politechniki Warszawskiej ds. nauki. W latach 1980-1990 był także członkiem Senatu i przewodniczący dwu komisji senackich Politechniki Warszawskiej.

Oprócz tego był członkiem rad naukowych Instytutu Energetyki w latach 1975-2008 i jej przewodniczącym w okresie 1979-99 oraz Instytutu Elektrotechniki (od 1971).

Działał także w międzynarodowych organizacjach jak CIGRE (członek od 1970 roku, zastępca przewodniczącego Polskiej Sekcji CIGRE 1992-2003) i IEEE (członek od 1978, przewodniczący Polskiej Sekcji IEEE w latach 1992-96, członek Zarządu Polskiej Sekcji IEEE).

Brał udział w pracach Centralnej Komisji ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych (1978-2003) oraz Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego (1987-92), gdzie pełnił funkcje wiceprzewodniczącego i przewodniczącego Komisji ds. Nauki.

Od 1983 członek korespondent Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, a od 1987 członek zwyczajny.

Od 1973 także członek Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej PTETiS, przewodniczący (1978-87), członek Zarządu (od 1987 roku) i członek honorowy (1988).

Od 1989 członek korespondent PAN, od 2007 członek rzeczywisty PAN.

Autor 12 książek o charakterze monograficznym, 6 skryptów akademickich oraz ok. 150 artykułów i referatów na konferencje naukowe i naukowo-techniczne. Specjalista z zakresu modelowania elementów systemu elektroenergetycznego i metody obliczeń przebiegów nieustalonych w sieciach i systemach elektroenergetycznych: metody analizy pól elektromagnetycznych, wyładowania elektryczne w gazach, zastosowania nadprzewodnictwa w elektroenergetyce i elektrotechnice, oddziaływania linii oraz urządzeń elektrycznych na środowisko.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]