Zbigniew Cybulski
| Zbigniew Cybulski | |
| Popiersie Zbigniewa Cybulskiego w Katowicach | |
| Prawdziwe nazwisko |
Zbigniew Hubert Cybulski |
| Data i miejsce urodzenia |
3 listopada 1927 Kniaże |
| Data i miejsce śmierci |
8 stycznia 1967 Wrocław |
| Zawód | aktor teatralny i filmowy |
| Lata aktywności | 1954–1967 |
| Profil w bazie IMDb | |
| Profil w bazie filmpolski.pl | |
| Profil w bazie Filmweb.pl | |
| Profil w bazie Stopklatka.pl | |
Zbigniew Hubert Cybulski (ur. 3 listopada 1927 w Kniażach k. Stanisławowa[1], zm. 8 stycznia 1967 we Wrocławiu[2]) – polski aktor teatralny i filmowy, uważany za jednego z najwybitniejszych i najpopularniejszych aktorów powojennej Polski[3]. Jego największym osiągnięciem filmowym jest rola Maćka Chełmickiego w filmie Popiół i diament z 1958 roku, w reżyserii Andrzeja Wajdy. Zginął tragicznie pod kołami pociągu na terenie wrocławskiego dworca kolejowego.
Spis treści |
[edytuj] Kariera
Był absolwentem gimnazjum im. Jędrzeja Śniadeckiego (obecnie I Liceum Ogólnokształcące im. Jędrzeja Śniadeckiego) w Dzierżoniowie (1947) oraz PWST w Krakowie (1953)[3][4]. W tym samym roku zadebiutował w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku w sztuce Intryga i miłość Friedricha Schillera[5]. Rok później zaprezentował się w swoich dwóch pierwszych rolach filmowych w produkcjach Pokolenie i Kariera. Wówczas też, razem z Bogumiłem Kobielą, założył artystyczny teatrzyk studencki Bim-Bom w Gdańsku, którego był dyrektorem. Zagrał mniejsze role w filmach Ósmy dzień tygodnia Aleksandra Forda i Krzyż Walecznych Kazimierza Kutza (ten pierwszy został wstrzymywany przez cenzurę w Polsce przez ponad 20 lat).
Największą popularność przyniósł Cybulskiemu film Popiół i diament z 1958 roku, wyreżyserowany przez Andrzeja Wajdę, oceniany jako jedna z najlepszych produkcji w historii polskiej kinematografii[6]. Film nominowany został do nagrody Brytyjskiej Akademii Sztuk Filmowych i Telewizyjnych[7]. Na początku lat 60. przeprowadził się do Warszawy, gdzie występował w Kabarecie Wagabunda, Teatrze Ateneum. Grał tam w takich sztukach jak Kapelusz pełen deszczu, Dwoje na huśtawce czy Pierwszy dzień wolności. Występował w spektaklach Teatru Telewizji, m.in. w produkcjach Murowane alibi Janusza Morgensterna, Podwórko Andrzeja Jarockiego, Romans prowincjonalny Kornela Filipowicza czy Zatrzaśnij ostatnie drzwi na podstawie tekstu Trumana Capote’a. W 1960 roku wystąpił w kolejnym filmie Wajdy, Niewinni czarodzieje. Dzięki zdobytemu uznaniu za Popiół i diament otrzymywał role w produkcjach zagranicznych: francuskich filmach Herbata i mięta (1961), Lalka (1962), a także w międzynarodowym przedsięwzięciu Miłość dwudziestolatków. W 1964 zagrał w szwedzkim filmie Kochać i Rękopis znaleziony w Saragossie nakręconym na podstawie powieści Jana Potockiego. Ta druga rola uważana jest za jedną z najlepszych w jego karierze[8].
Zagrał w wysoko ocenianych filmach Salto, Mistrz i Jowita. Miał wystąpić w telewizyjnej wersji sztuki Tramwaj zwany pożądaniem w Stanach Zjednoczonych[9], a także nakręcić film z Marleną Dietrich[10]. Oba projekty nie zostały jednak zrealizowane z powodu przedwczesnej śmierci aktora. Ostatnią rolą w dorobku aktorskim Cybulskiego była kreacja w filmie Morderca zostawia ślad (1967).
[edytuj] Wizerunek
Wyrazistość kreowanych przez siebie postaci, charakterystyczny ubiór i gra, a także przedwczesna śmierć przyczyniły się do powstania wokół osoby Cybulskiego pewnej legendy, mitu, nadając mu rangę postaci kultowej w polskim kinie powojennym[11][12]. Aktor nosił zwykle obcisłe skórzane ubrania i charakterystyczne ciemne okulary, bez których nie pokazywał się publicznie. Jego sposób ubierania się był obiektem podziwu ówczesnej młodzieży i był przez nią naśladowany[13].
Prowadził nonkonformistyczne życie na krawędzi, na jakie tylko pozwalały polskie realia tamtych lat. Sprawiał wrażenie osoby łamiącej wszelkie konwenanse, aczkolwiek zawsze bardzo eleganckiej. Wydawał się ciągle gdzieś spieszyć i nie zwracał uwagi na to, co go nie interesowało. Taka postawa budziła porównania do amerykańskiego aktora Jamesa Deana, uważanego za kreatora wizerunku „buntownika bez powodu”, „żyjącego na krawędzi”[6][14].
Zbigniew Cybulski był ciotecznym bratem Wojciecha Jaruzelskiego – nauczyciela[15], matka aktora nosiła nazwisko rodowe Jaruzelska[16] i była córką Izabeli z Krzysztofowiczów (rodzina polskich Ormian) i Józefa Jaruzelskiego[15]. Niektórzy spośród biografów Cybulskiego z powodu zbieżności imion i nazwisk utożsamiają pedagoga Wojciecha Jaruzelskiego z Dzierżoniowa z generałem Wojciechem Jaruzelskim – są to dwie różne, choć spokrewnione ze sobą osoby (wspólny przodek).
[edytuj] Życie osobiste
Był człowiekiem religijnym, o czym świadczył ks. Stanisław Sierla[17].
[edytuj] Śmierć
8 stycznia 1967 aktor znajdował się na terenie wrocławskiego dworca kolejowego, wracając z planu zdjęciowego filmu Morderca zostawia ślad. Wówczas też żegnał się z aktorką, a prywatnie przyjaciółką, Marleną Dietrich, która wyruszała w podróż do Warszawy[14]. Próbując wskoczyć do odjeżdżającego z 3. peronu pociągu, Cybulski wpadł pod jego koła i doznał ciężkich obrażeń ciała. Zmarł w szpitalu, po trwającej godzinę walce o życie[18]. Został pochowany na cmentarzu katolickim przy ul. Henryka Sienkiewicza w centrum Katowic[19]. Między władzami (które nie chciały zezwolić na katolicki pogrzeb) i rodziną miał miejsce spór o sposób pochówku[17]. Dziś w miejscu jego śmierci znajduje się tablica pamiątkowa, którą odsłonił Andrzej Wajda w 30. rocznicę śmierci aktora.
[edytuj] Nagrody i wyróżnienia
- W 1984 roku zajął 1. miejsce w rankingu aktorów 40-lecia zorganizowanym przez Wydział Kultury i Sztuki UM w Łodzi[5].
- Otrzymał Super Złotą Kaczkę magazynu Film dla najlepszego aktora w historii polskiego kina (1996).
- W zorganizowanym przez tygodnik Polityka plebiscycie na najwybitniejszego aktora przypadło mu 4. miejsce (1998)[20].
- Zajął 1. miejsce w rankingu magazynu Newsweek na najlepszego polskiego aktora, opublikowanym w 2009 roku[21].
[edytuj] Wpływ na kulturę
- W 1968 roku powstał film fabularny Wszystko na sprzedaż w reżyserii Andrzeja Wajdy, który był hołdem, pożegnaniem i próbą rozliczenia się z mitem Cybulskiego[22].
- Od 1969 roku przyznawana jest nagroda im. Zbyszka Cybulskiego, którą otrzymują młodzi, wybitnie uzdolnieni aktorzy.
- Zespół 2 plus 1 nagrał w 1977 roku płytę Aktor, będącą hołdem złożonym zmarłemu artyście[23].
- Amerykański pisarz George Quasha poświęcił Cybulskiemu wiersz „On the Death of a Polish Actor”.
[edytuj] Filmografia
| Rok | Tytuł | Rola |
|---|---|---|
| 1955 | Pokolenie | Kostek |
| Kariera | pasażer autobusu | |
| Trzy starty | Mietek Leśniak | |
| 1956 | Tajemnica dzikiego szybu | górnik |
| 1957 | Wraki | Rafał Grabień |
| Koniec nocy | Romek | |
| 1958 | Ósmy dzień tygodnia | Piotr Terlecki |
| Popiół i diament | Maciek Chełmicki | |
| 1959 | Krzyż Walecznych | Więcek |
| Pociąg | Staszek | |
| 1960 | Do widzenia, do jutra | Jacek |
| Niewinni czarodzieje | Edmund | |
| 1961 | Rozstanie | znany aktor |
| Herbata i mięta (Le thé à la menthe) | człowiek w kawiarni | |
| 1962 | Lalka (La Poupée) | |
| Miłość dwudziestolatków (L’amour à 20 ans) | Zbyszek | |
| 1963 | Jak być kochaną | Wiktor Rawicz |
| Ich dzień powszedni | Andrzej | |
| Zbrodniarz i panna | Jan Ziętek | |
| Milczenie | Roman | |
| 1964 | Rozwodów nie będzie | Gruszka |
| Kochać (Att älska) | Fredrik | |
| Giuseppe w Warszawie | Staszek | |
| 1965 | Rękopis znaleziony w Saragossie | Alfons van Worden |
| Pingwin | Łukasz Broda | |
| Salto | Kowalski/Malinowski | |
| Sam pośród miasta | Konrad | |
| 1966 | Jutro Meksyk | Jańczak |
| Przedświąteczny wieczór | kolega Zapały | |
| Mistrz | reżyser | |
| Iluzja | kochanek | |
| Szyfry | Maciek | |
| 1967 | Cała naprzód | Janek |
| Morderca zostawia ślad | Rodecki | |
| Jowita | Edward Księżak |
Przypisy
- ↑ 39. rocznica śmierci Zbigniewa Cybulskiego (pol.). www.teatry.art.pl. [dostęp 2011-05-24].
- ↑ Bogdan Snoch: Górnośląski Leksykon Biograficzny. Suplement do wydania drugiego. Katowice: Muzeum Śląskie, 2006, s. 27. ISBN 83-60353-11-5.
- ↑ 3,0 3,1 We Wrocławiu uczczono 36. rocznicę śmierci Zbyszka Cybulskiego (pol.). www.teatry.art.pl. [dostęp 2011-05-24].
- ↑ Pamiętają o Cybulskim (pol.). www.teatry.art.pl. [dostęp 2011-05-24].
- ↑ 5,0 5,1 Halina Olczak-Moraczewska: Kultura polska: Zbigniew Cybulski (pol.). Culture.pl. [dostęp 2011-05-23].
- ↑ 6,0 6,1 David Bret: Marlene Dietrich – My Friend. Robson Books, 2000, s. 193. ISBN 186105 319 3.
- ↑ Ashes and Diamonds – Cast, Reviews, Summary, and Awards (ang.). www.allrovi.com. [dostęp 2011-05-24].
- ↑ 35 lat temu zmarł Zbigniew Cybulski (pol.). www.teatry.art.pl. [dostęp 2011-05-24].
- ↑ Henryka Wach-Malicka: Mija 40 lat od tragicznej śmierci Zbigniewa Cybulskiego (pol.). www.teatry.art.pl. [dostęp 2011-05-24].
- ↑ Mateusz Flak: Przed wielkim wybuchem (pol.). www.teatry.art.pl. [dostęp 2011-05-23].
- ↑ Jacek Szczerba: O Zbyszku Cybulskim w 42. rocznicę śmierci (pol.). wyborcza.pl. [dostęp 2009-01-08].
- ↑ Tadeusz Sobolewski: Polska Cybulskiego (pol.). www.teatry.art.pl. [dostęp 2011-05-23].
- ↑ Przemysław Gulda: Telewizyjny program o Zbigniewie Cybulskim (pol.). www.teatry.art.pl. [dostęp 2011-05-24].
- ↑ 14,0 14,1 David Bret: Marlene Dietrich – My Friend. Robson Books, 2000, s. 196. ISBN 186105 319 3.
- ↑ 15,0 15,1 Mariola Pryzwan, Cześć, Starenia! Wspomnienia o Zbyszku Cybulskim, PIW 2007
- ↑ Historia PRL. Tom 8. New Media Concept, 2009, s. 55. ISBN 978-83-7558-514-8.
- ↑ 17,0 17,1 „Wymodlona” książeczka Cybulskiego - gosc.pl
- ↑ Tablica pamiątkowa na peronie nr. 3 (pol.). pkp.wroclaw.pl. [dostęp 2010-08-28].
- ↑ Marcin Mońka: 40. rocznica śmierci Zbigniewa Cybulskiego (pol.). www.teatry.art.pl. [dostęp 2011-05-24].
- ↑ Zdzisław Pietrasik: Ulubieńcy w odwrocie – Archiwum tygodnika POLITYKA (pol.). polityka.pl. [dostęp 2011-05-24].
- ↑ Lech Kurpiewski: Najlepsi i najgorsi aktorzy w polskim filmie (pol.). www.newsweek.pl. [dostęp 2011-05-24].
- ↑ Andrzej Wajda. Oficjalna witryna – Filmy – „Wszystko na sprzedaż” (pol.). www.wajda.pl. [dostęp 2011-05-24].
- ↑ Dwa Plus Jeden (2 Plus 1) in #1 Polish CD Store-Skok (ang.). www.polishmusic.ca. [dostęp 2011-05-24].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Absolwenci Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie
- Ludzie związani z Dzierżoniowem
- Ludzie związani z Gdańskiem
- Ludzie związani z Siemianowicami Śląskimi
- Ludzie związani z Sopotem
- Ludzie związani ze Stanisławowem
- Pochowani na cmentarzu przy ul. Sienkiewicza w Katowicach
- Polscy aktorzy teatralni
- Polscy aktorzy filmowi
- Urodzeni w 1927
- Zmarli w 1967