Zbigniew Derdziuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zbigniew Derdziuk
Data i miejsce urodzenia 24 stycznia 1962
Skierbieszów
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
Okres urzędowania od 2 października 2009
Poprzednik Elżbieta Łopacińska (p.o.)
Minister – członek Rady Ministrów, przewodniczący Komitetu Stałego Rady Ministrów
Okres urzędowania od 16 listopada 2007
do 13 stycznia 2009
Poprzednik Przemysław Gosiewski
Następca Michał Boni
Przewodniczący Komitetu Stałego Rady Ministrów
Okres urzędowania od 17 listopada 2005
do 13 lipca 2006
Następca Przemysław Gosiewski

Zbigniew Derdziuk (ur. 24 stycznia 1962 w Skierbieszowie) – polski polityk, prezes ZUS, były minister-członek Rady Ministrów w pierwszym rządzie Donalda Tuska, sekretarz stanu w KPRM w rządach Jerzego Buzka i Kazimierza Marcinkiewicza.

Brat zakonnika Andrzeja Derdziuka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Technikum Elektronicznego w Zamościu z 1981. W 1987 ukończył studia w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Odbył studia podyplomowe w zakresie organizacji i zarządzania prowadzone przez Instytut Organizacji i Zarządzania w Przemyśle ORGMASZ i szwedzką Grupę Konsultingową M-Gruppen, brał udział w Advanced Management Program prowadzonym przez IESE Business School. Uczestniczył w licznych szkoleniach z zakresu finansów i zarządzania, m.in. podczas stypendium w USA.

Działalność zawodowa i polityczna[edytuj | edytuj kod]

Pracował w bankowości, mediach i konsultingu.

W wyborach w 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z ramienia PChD w Warszawie[1].

W 1994 był zastępcą dyrektora Biura Zarządu Telewizji Polskiej, a w 1996 dyrektorem Biura Planowania Strategicznego w tym przedsiębiorstwie. Pracował w Sejmie i Senacie, jako m.in. dyrektor Gabinetu Szefa Kancelarii Sejmu. W 1997 był zastępcą dyrektora Biura Promocji i Informacji PKO BP, odpowiadając za kampanie reklamowe tego banku. Pełnił później funkcję dyrektora departamentu w Polskim Banku Inwestycyjnym.

Od stycznia 1998 do marca 1999 był sekretarzem stanu i zastępcą szefa KPRM w rządzie Jerzego Buzka. 14 listopada 2005 został mianowany sekretarzem stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w okresie rządów Kazimierza Marcinkiewicza, 17 listopada tego samego roku objął nadto stanowisko przewodniczącego Komitetu Stałego Rady Ministrów. Odwołano go z tych funkcji 13 lipca 2006 w ostatnim dniu sprawowania urzędu przez Prezesa Rady Ministrów Kazimierza Marcinkiewicza.

Po objęciu 20 lipca 2006 przez byłego premiera stanowiska pełniącego obowiązki prezydenta Warszawy został mianowany szefem jego biura w Urzędzie m.st. Warszawy. 31 sierpnia 2006 Rada Warszawy wybrała go na stanowisko sekretarza miasta. Pełnił tę funkcję trzy i pół miesiąca do 14 grudnia 2006. Później objął stanowisko wiceprezesa zarządu Banku Pocztowego S.A.

16 listopada 2007 został powołany na urząd ministra-członka Rady Ministrów w pierwszym rządzie Donalda Tuska. Stanowisko to zajmował do 13 stycznia 2009. 1 lutego tego samego roku powrócił do zarządu Banku Pocztowego SA, w którym został pierwszym wiceprezesem. Pełnił też funkcje członka rad nadzorczych różnych spółek akcyjnych, m.in. PKO BP, BGK i innych.

2 października 2009 został prezesem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Wydziale Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego wspólnie z Kazikiem Staszewskim. Według relacji tegoż Zbigniew Derdziuk proszony w listopadzie 1981 o odsprzedanie swojej kartki na wódkę, miał odpowiedzieć: Nie mogę, muszę zawieźć tatowi[2]. Do tej rozmowy nawiązał później Kazik w tekście piosenki zespołu KNŻ pt. "No speaking inglese" z płyty Las Maquinas de la Muerte:

No daj mi Derdziuk wódki, no co ci to stanowi?
Ja nie mogę, muszę zawieźć tatowi.

Wspomnienie o tym zdarzeniu pojawiło się podczas przesłuchania Zbigniewa Derdziuka przed sejmową komisją śledczą ds. tzw. afery hazardowej.

Przypisy

  1. Wyniki wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 27 października 1991 roku. Cz. 1. Wyniki głosowania w okręgach wyborczych, Państwowa Komisja Wyborcza, Warszawa 1991, s. 27
  2. Nic nie wiedziałem o pieniądzach (wywiad Kazika), "Machina" z marca 1999

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]