Zbigniew Girzyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zbigniew Girzyński
Zbigniew Girzyński (9851887685).jpg
Zbigniew Girzyński (2013)
Data i miejsce urodzenia 17 marca 1973
Sierpc
Poseł VII kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Odznaczenia
Komandoria Missio Reconciliationis
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Zbigniew Girzyński (ur. 17 marca 1973 w Sierpcu) – polski polityk, historyk, poseł na Sejm V, VI i VII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Włodzimierza i Heleny Girzyńskich. Wychowywał się w miejscowości Dąbrówki w gminie Bieżuń. W 1988 ukończył Szkołę Podstawową w Bieżuniu, a w 1992 zdał maturę w Liceum Ogólnokształcącym – Niższym Seminarium Duchownym w Płocku. W latach 1992–1997 studiował historię, w latach 1997–2001 doktoryzował się na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

W 2001 obronił pracę doktorską nt. stosunków polsko-francuskich w latach 1945–1950 i podjął pracę jako wykładowca w Instytucie Historii i Archiwistyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz w Wyższej Szkole Humanistyczno-Ekonomicznej we Włocławku. Autor wielu artykułów i trzech książek o tematyce historycznej. W 2002 uzyskał stypendium Polonia Aid Foundation Trust. Zajmuje się historią XX w. ze szczególnym uwzględnieniem polskiej polityki zagranicznej, dziejów Polonii i emigracji politycznej po 1945. Członek Polskiego Towarzystwa Historycznego i Włocławskiego Towarzystwa Naukowego.

Działalność społeczna i dziennikarska[edytuj | edytuj kod]

W okresie szkoły podstawowej i średniej ministrant, zaangażowany w Ruch Światło-Życie i Krucjatę Wyzwolenia Człowieka. W okresie studiów zaangażowany w toruńskie duszpasterstwo akademickie (redemptorystów, a następnie jezuitów).

Zajmował się także dziennikarstwem i publicystyką. W latach 1993–1995 współpracownik Radia Maryja. W latach 2000–2002 był zastępcą redaktora naczelnego, a następnie redaktorem naczelnym oraz felietonistą toruńskiego miesięcznika regionalnego "PULS". Należy do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

Od maja 2007 pełni funkcję prezesa Klubu Sportowego Pomorzanin Toruń.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Należał do grupy reaktywującej Niezależnego Zrzeszenia Studentów na UMK w latach 90., w latach 1996–1997 wiceprzewodniczący Komisji Uczelnianej NZS na UMK.

W latach 1996–2001 był członkiem Ruchu Odbudowy Polski. Pełnił funkcje m.in. rzecznika prasowego Federacji Młodych ROP, członka Rady Naczelnej i Zarządu Głównego ROP. W 2001 przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości. W latach 2002–2003 był prezesem PiS w województwie kujawsko-pomorskim, a w latach 2003–2004 pełnił obowiązki wiceprezesa PiS w tym regionie. Od 2002 jest członkiem Rady Politycznej PiS.

Z listy Prawa i Sprawiedliwości w 2004 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego. W 2005 został wybrany na posła do Sejmu w okręgu toruńskim. W V kadencji był sekretarzem Klubu Parlamentarnego PiS, wiceprzewodniczącym Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży, członkiem Komisji Spraw Zagranicznych oraz Delegacji Parlamentarnej RP do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. Od 10 marca 2006 do 12 stycznia 2007 był członkiem Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektów ustaw o zmianie ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz projektu ustawy o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa komunistycznego (zob. lustracja osób pełniących funkcje publiczne). Pełnił funkcję przewodniczącego powstałego 11 stycznia 2007 Parlamentarnego Zespołu Miłośników Historii.

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 22 159 głosów. W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 24 907 głosów[1].

Odznaczony m.in. Missio Reconciliationis.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty (od 1998, żona Beata), ma syna Michała (ur. 2000).

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Stosunki polsko-francuskie 1945–1950 (polityka – gospodarka – kultura), Włocławek 2003
  • Polska–Francja 1945–1950, Toruń 2005
  • Towarzysze męczeńskiej drogi Błogosławionego ks. Wincentego Frelichowskiego. Losy duchowieństwa diecezji chełmińskiej w latach 1939–1945, Toruń 2005
  • Śpiący Rycerz. Historia Grobu Nieznanego Żołnierza, Toruń 2009

Przypisy

  1. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 10 kwietnia 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]