Zbigniew Hołdys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbigniew Hołdys
Zbigniew Hołdys 2006.jpg
Zbigniew Hołdys w 2006
Imię i nazwisko Zbigniew Hołdys
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1951
Lublin
Pochodzenie  Polska
Instrument gitara elektryczna, gitara akustyczna, gitara basowa
Gatunek rock
Zawód gitarzysta, kompozytor, wokalista, poeta, dziennikarz, grafik, scenarzysta
Aktywność od 1967
Powiązania Black River, Maanam
Zespół
Perfect (1977–1991)
Dzikie Dziecko (1974–1976)
Odznaczenia
Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Zbigniew Hołdys (ur. 19 grudnia 1951 w Lublinie[1]) – polski wokalista, muzyk, kompozytor i instrumentalista, poeta, dziennikarz, grafik oraz scenarzysta filmowy. Lider, kompozytor i gitarzysta grupy muzycznej Perfect, której był współzałożycielem[2].

Młodość[edytuj | edytuj kod]

W latach 60. Hołdys uczęszczał do XVII Liceum Ogólnokształcącego im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Warszawie, jednakże szkoły nie ukończył[3]. Pracował jako urzędnik w Zakładzie Technologii Spirytusu i Drożdży, a także w Głównym Urzędzie Statystycznym w Warszawie[4]. W latach 70. podjął naukę w szkole wieczorowej z zamiarem uzyskania dyplomu maturalnego[3]. Wkrótce potem muzyk ponownie porzucił naukę i wyjechał do Stanów Zjednoczonych[3]. W latach późniejszych nie kontynuował edukacji[3].

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Działalność artystyczną rozpoczął w wieku 16 lat w hippisowskiej grupie „Kwiaty Warszawy”. W 1969 na festiwalu FAMA otrzymał nagrodę specjalną Zbigniewa Namysłowskiego za utwór Hymn do zachodzącego słońca, który skomponował i wykonał (grając na flecie) z zespołem RH-.

W 1970 dokonał pierwszych w Polsce nagrań techniką one-man-band (sam zagrał na wszystkich instrumentach). Wkrótce potem jako niespełna 19-latek został członkiem zespołu „Maryla Rodowicz i Jej Gitarzyści”[5].

W kolejnych latach Hołdys zajmował się tworzeniem własnych projektów (zespół Dzikie Dziecko, nagrania solowe) i pracą na rzecz innych artystów (Andrzej i Eliza, 2 plus 1, Anna Jantar).

W 1976 Hołdys wyjechał do USA, gdzie występował w polonijnych restauracjach. Po powrocie w 1977 nagrał piosenkę Co się stało z Magdą K.? wykonywany później także przez grupę Strachy na Lachy[6].

Latem 1978 dołączył do grupy muzycznej Perfect Super Show and Disco Band, założonej na przełomie 1977 i 1978 roku przez Wojciecha Morawskiego, Zdzisława Zawadzkiego, Pawła Tabakę, Ewę Konarzewską i Barbarę Trzetrzelewską[7][8][9][10]. Zespół od razu dokonał serii własnych nagrań (kompozycje Hołdysa, m.in. Jego nie ma, Nie ma mogiły rock and rolla), które przyniosły mu znaczną popularność. Wkrótce jednak sprzeczne z ideologią komunistyczną wypowiedzi Hołdysa dla zagranicznej prasy ściągnęły represje ze strony władz PRL i zespół nie mógł w Polsce koncertować[potrzebne źródło]. W 1978 Hołdys wraz z zespołem wyjechał do USA, gdzie z przerwami koncertował w klubach polonijnych do 1979. Tuż po powrocie do kraju Hołdys zakończył współpracę z Konarzewską i Trzetrzelewską[11]. Po przekształceniu stylu muzyki na rockową, ze składu odszedł Tabaka[12]. W tym samym roku do zespołu dołączył Grzegorz Markowski[13][14]. Latem 1980 Zbigniew Hołdys oficjalnie zmienił nazwę zespołu na Perfect[15].

W 1981 Perfect uzyskał dużą popularność dzięki piosenkom Chcemy być sobą, Nie płacz Ewka, Ale wkoło jest wesoło, Niewiele ci mogę dać i wiele innych. W 1982 powstały kolejne znane kompozycje Hołdysa, m.in. Autobiografia. W 1983 odszedł z Perfectu, co spowodowało jego rozwiązanie. W wywiadzie w 2006 podał, że odejście spowodowane było zmęczeniem popularnością i życiem wypełnionym całkowicie pracą: intensywnym koncertowaniem, za które honorarium wynosiło mniej niż 3 bilety na dany koncert, pracą organizacyjną, do której należały uzgodnienia z cenzurą i milicją, pogróżkami SB[16].

W 1983 poprowadził sesję nagraniową I Ching – jego kompozycje (z jego udziałem i pod jego kierunkiem) wykonali słynni muzycy z zespołów Maanam, TSA, Krzak, Osjan, Breakout i Martyna Jakubowicz[17]. Wkrótce potem Hołdys wraz z Wojciechem Waglewskim, Andrzejem Nowickim i Wojciechem Morawskim założył grupę Morawski Waglewski Nowicki Hołdys (1984/1985). Po wydaniu płyty Świnie (1985) i kilkunastu koncertach zespół przestał istnieć[18].

W 1987 po raz ostatni pojawił się z zespołem Perfect, z którym dał koncert na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie.

W czasie poprzedzającym pierwsze wolne wybory w 1989 Zbigniew Hołdys został szefem kampanii wyborczej warszawskiej „Solidarności”. Po trasie koncertowej w USA wrócił do Polski, gdzie zajął się życiem rodzinnym.

W 2000 nieoczekiwanie dał jeden koncert po 18 latach milczenia na polskiej scenie. Koncert (w Sali Kongresowej) zadedykował 12-letniemu wówczas synowi Tytusowi. Wkrótce wyszła płyta Hołdys.com zawierająca zupełnie nowy materiał.

W 2002 Hołdys wystąpił na festiwalu w Opolu z piosenką Stalker. W 2007 w 63. rocznicę Powstania warszawskiego nagrał piosenkę pt. Pocałunek do wiersza Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, upamiętniającą to wydarzenie.

W roku 2010, po dziesięcioletniej przerwie, stworzył nowy zespół Hołdys Kosmos w składzie: Zbigniew Hołdys, Kuba Koźba, Sajmon, Tytus Hołdys, Mateusz Owczarek, Artur Kempa, Bogdan Wawrzynowicz, Grzegorz Grzyb[19].

Działalność pozamuzyczna[edytuj | edytuj kod]

Od roku 1984 wspólnie z Jarosławem Kukulskim, Natalią Kukulską, Eleni Tzoka, Haliną Frąckowiak, Romualdem Lipko, Markiem Karewiczem, Michałem Rybczyńskim, Danutą Mizgalską był członkiem honorowym Klubu Muzycznego im. Anny Jantar, którego prezesem była Agata Materowicz[20].

W latach 1988-1989 był redaktorem naczelnym muzycznego pisma Non Stop, w ramach którego próbował zmienić profil pisma na ogólnokulturalny, z elementami polityki, co jednak nie zostało zaakceptowane przez czytelników[21].

Podczas wyborów w czerwcu 1989 był szefem promocji kampanii wyborczej Komitetu Obywatelskiego w Warszawie[4].

Od 1990 Hołdys jest korespondentem polonijnych stacji radiowych w USA. W latach 2002–2004 prowadził własny program telewizyjny „Hołdys Guru” (najpierw MTV, potem TVP2). Pisał felietony dla portalu Interia.

Był wydawcą czasopism „Grill” (1992) i „Ultra Szmata” (1998), które jednak upadały po kilku numerach[4].

W latach 1992–2007 był właścicielem sklepu muzycznego Instrumenty Muzyczne przy ul. Wspólnej 41 w Warszawie[22], gdzie odbywały się spotkania z gwiazdami rocka i pop. Grali tu m.in. muzycy z Metallica czy The Rolling Stones[23]. Wcześniej miał sklep muzyczny na warszawskim Bemowie w pawilonie handlowym przy ul. Rozłogi (od 1989).

Od 2004 do 2007 był wykładowcą w Warszawskiej Szkole Filmowej.

Stworzył Akademię Sztuk Przepięknych, unikatowy program edukacyjny, prezentowany na Przystanku Woodstock, organizowanym przez Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy Jurka Owsiaka.

Jako grafik jest autorem znaku graficznego filmu Kiler (w roli głównej Cezary Pazura).

Jest producentem płyty Szmata zespołu Sto % Bawełny.

Jest autorem sztuk teatralnych i scenariuszy filmowych. Przetłumaczona przez niego sztuka „Pif paf, jesteś trup!” (autorstwa Williama Mastrosimone) została wystawiona m.in. w Teatrze Studio i na deskach Collegium Nobilium w Akademii Teatralnej.

Prowadzi działalność charytatywną, jest m.in. założycielem fundacji Dzieci Ulicy. Prowadził koncerty poświęcone pamięci Marka Kotańskiego, tzw. „Dzień Kotana”. Z grupą narkomanów i bezdomnych nagrał utwór Pomóż mi, będący hymnem koncertu.

Na początku 2012 podczas dyskusji nad przyjęciem przez Polskę umowy ACTA Hołdys jednoznacznie poparł zapisy umowy ACTA zaostrzające walkę z piractwem w Internecie. Jego wypowiedzi spotkały się z masową krytyką, szczególnie w portalach internetowych[24][25].

W kwietniu 2013 został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[26].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Nagrania solowe[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł
2000 Hołdys.com
  • Data: 14 kwietnia 2000[27]
  • Wydawca: Hołdys Recordz

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście Album
LP3
[28]
SLiP
[29]
1977 „Co się stało z Magdą K.?”
2002 „Stalker” 11 55
2010 „Kuba” 3 2
„–” pozycja nie była notowana.

Inne notowane utwory[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście Album
LP3
[28]
SLiP
[29]
2000 „Pałac” 27 Hołdys.com
„Kołysanka dla Tytusa” 26
„Fire” 11
„Będziesz moja” 9 56 Hołdys.com
„–” pozycja nie była notowana.

Muzyka filmowa[edytuj | edytuj kod]

Albumy zespołowe[edytuj | edytuj kod]

Perfect[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dyskografia Perfectu.

Inne[edytuj | edytuj kod]

Gościnnie[edytuj | edytuj kod]

  • Halina FrąckowiakIdę (1974) – gitara w utworach „Słońca, Moje Słońca”, „Bawimy Się W Życie” i „Panna Pszeniczna”
  • Anna Jantar – „Ktoś między nami” (1979) – piosenka śpiewana wspólnie z Anną Jantar
  • Lady PankTacy sami (1989) – gitara w utworach „John Belushi”, „Mała Wojna” i „Giga – Giganci”
  • LiroyDzień Szaka-l’a – Bafangoo cz. 2 (1999) – gitara w utworze pt. „Dzień Szaka-l’a”
  • WWO - "Witam was w rzeczywistości" (2005) - gitara w tytułowym utworze "Witam was w rzeczywistości"
  • Wojciech Pilichowski – „Fair of Noise” (2010) – wokal w utworze „Ludzie”

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Zbigniew Hołdys – Filmweb.
  2. Konrad Wojciechowski: Perfect. Wszystkie Pilne sprawy. Warszawa: In Rock, 2010, s. 58.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Znani bez matury. Nie matura, lecz chęć szczera... (pol.). gala.onet.pl. [dostęp 2010-05-02].
  4. 4,0 4,1 4,2 Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Poznań: In Rock, 2006, s. 243-245. ISBN 83-60157-14-6.
  5. Zbigniew Hołdys w Salonie „Polityki” (pol.). W: Oblicza polskiego show-biznesu [on-line]. portel.pl, 2009-12-12. [dostęp 2009-12-16].
  6. Michał Boroń: Zbigniew Hołdys: Lufa i ogór (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2011-12-19].
  7. Perfect: Perfect – biografia (pol.). www.perfect.art.pl. [dostęp 4 czerwca 2009].
  8. Perfect – historia (pol.). [dostęp 4 czerwca 2009].
  9. Perfect – biografia (pol.). www.miastomuzyki.pl. [dostęp 4 czerwca 2009].
  10. Perfect – biografia (pol.). www.80s.pl. [dostęp 3 czerwca 2009].
  11. Kamil Rubik: Perfect – Niepokonany. Rozmowa z Grzegorzem Markowskim (pol.). Rock Magazyn. [dostęp 8 czerwca 2009].
  12. Byli członkowie – Paweł Tabaka (pol.). www.perfect.art.pl. [dostęp 8 czerwca 2009].
  13. Wiesław Królikowski. Grzegorz Markowski – jaskinia wyzwolonego dźwięku. „Tylko Rock”. 
  14. Non Stop przedstawia: Grzegorz Markowski. „Non Stop”, 1979. 
  15. Michał Kirmuć. Coś najuczciwszego. „Teraz Rock”, luty 2004. Warszawa: Orange Media. 
  16. Wojciech Staszewski: Jakby kolega na wysokości powiedział: „No masz, zasrańcu, w prezencie”. Rozmowa ze Zbigniewem Hołdysem (pol.). W: Duży Format [on-line]. 2006-11-21. [dostęp 2014-04-20].
  17. Fabryka Projektów: I ching – zapomniana perełka rocka (pol.). naszglos.info. [dostęp 2013-07-02].
  18. Morawski Waglewski Nowicki Hołdys - Świnie (pol.). muzyczny.jogger.pl. [dostęp 2007-05-03].
  19. Hołdys raportuje ze studia (pol.). www.magazyngitarzysta.pl. [dostęp 2010-11-13].
  20. Klub Anny Jantar Bloog Anny Jantar [dostęp 2013-08-22].
  21. Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Poznań: In Rock, 2006, s. 412-413. ISBN 83-60157-14-6.
  22. Magda Kłodecka: Koniec sklepu Hołdysa. gazeta.pl Warszawa, 2007-12-10. [dostęp 2012-01-25].
  23. Bankotwór bardzo złośliwy. „Echo Miasta Warszawa”. nr 21 (263), s. 3, 2008-03-17. ISSN 1734-573. 
  24. Łukasz Szewczyk: Zbigniew Hołdys znika z Facebooka. Zrobił się chlew. Media2, 2012-01-26. [dostęp 2012-02-07].
  25. Mariusz Cieślik: Hołdys: Mam gdzieś internetowy lincz. Newsweek.pl. [dostęp 2012-02-07]. s. 2012-01-31.
  26. ZAiKS ma 95 lat. mkidn.gov.pl, 24 kwietnia 2013. [dostęp 2013-04-24].
  27. Zbigniew Hołdys – „Hołdys.com” (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2011-10-17].
  28. 28,0 28,1 LP3 – Statystyki dla wykonawcy Zbigniew Hołdys (pol.). www.lp3.pl. [dostęp 2011-10-17].
  29. 29,0 29,1 SLiP – Statystyki dla wykonawcy Zbigniew Hołdys (pol.). www.radio.szczecin.pl. [dostęp 2011-10-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]