Zbigniew Karpus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zbigniew Klemens Karpus (ur. 15 marca 1954 we Fromborku) – historyk polski, znawca stosunków Polski z jej wschodnimi sąsiadami w okresie międzywojennym, profesor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Stopień doktora nauk humanistycznych uzyskał na UMK w 1987, tematem jego pracy byli Jeńcy i internowani rosyjscy i ukraińscy na terenie Polski w latach 1918-1924, a promotorem Mieczysław Wojciechowski. Stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii uzyskał w 1999 roku na podstawie rozprawy Wschodni sojusznicy Polski w wojnie 1920 roku. Oddziały wojskowe ukraińskie, rosyjskie, kozackie i białoruskie w Polsce w latach 1919-1920.

Jest autorem kilkudziesięciu artykułów dotyczących obozów jeńców i internowanych w Polsce w okresie międzywojennym, dziejów politycznej emigracji rosyjskiej, ukraińskiej w Polsce w tym okresie. Pełnił funkcję dyrektora Instytutu Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od 2009 jest prodziekanem nowo powstałego Wydziału Politologii i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1999 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[1].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. [monitorpolski.gov.pl/mp/1999/s/28/425/M1999028042501.pdf Informacja o odznaczeniu]
  2. Czerwonoarmiści w niewoli polskiej archiwa.gov.pl [dostęp 2011-07-31]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945-1994. Materiały do biografii (pod redakcją Sławomira Kalembki), Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 1995
  • Zbigniew Karpus w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)