Zbigniew Kuźmiuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zbigniew Kuźmiuk
JKruk 20120219 ZBIGNIEW KUZMIUK STOPNICA IMG 1087.jpg
Zbigniew Kuźmiuk
Stopnica, 19 lutego 2012
Data i miejsce urodzenia 19 września 1956
Komorowo
Marszałek województwa mazowieckiego
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe
Okres urzędowania od 1999
do 2001
Następca Adam Struzik
Wojewoda radomski
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe
Okres urzędowania od 1994
do 1997
Poprzednik Janusz Szlanta
Następca Kazimierz Wlazło
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk (ur. 19 września 1956 w Komorowie) – polski polityk, ekonomista, nauczyciel akademicki, przedsiębiorca i publicysta. Były marszałek województwa mazowieckiego, poseł na Sejm IV i VII kadencji, od 2004 do 2009 i od 2014 deputowany do Parlamentu Europejskiego VI i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1979 ukończył studia na Wydziale Ekonomicznym Politechniki Świętokrzyskiej, a w 1986 studia podyplomowe w Wyższej Szkole Inżynierskiej im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu. W 1990 uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w dziedzinie finansów i statystyki.

Od ukończenia studiów pracował jako nauczyciel akademicki w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Radomiu (obecnie Uniwersytet Technologiczno-Humanistyczny im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu). W 1981 uczestniczył w trwającym 49 dni strajku na tejże uczelni. Jest zatrudniony na stanowisku adiunkta na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Technologiczno-Humanistycznego im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu.

W latach 1990–1992 był prezesem zarządu firmy PPHU Tex S.A. w Radomiu. W latach 1992–1994 zajmował stanowisko dyrektora PPHU Bakumar S.A. Autor kilkunastu artykułów naukowych. Promotor prac magisterskich i dyplomowych. Publikuje m.in. w "Warszawskiej Gazecie" i "Gazecie Finansowej".

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W okresie 1994–1996 pełnił funkcję wojewody radomskiego. Od 1 stycznia 1997 do 31 października 1997 był prezesem Rządowego Centrum Studiów Strategicznych w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza.

W latach 1998–2001 pełnił funkcje radnego sejmiku oraz marszałka województwa mazowieckiego. W wyborach parlamentarnych w 2001 został wybrany do Sejmu IV kadencji w okręgu radomskim z listy PSL. Był wiceprzewodniczącym, a od lutego 2002 do marca 2003 przewodniczącym Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego[1][2] oraz przewodniczącym Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej.

13 czerwca 2004 został wybrany do Parlamentu Europejskiego, uzyskawszy 17 554 głosy w okręgu mazowieckim. Należał do frakcji Unia na rzecz Europy Narodów, zasiadał w Komisji Budżetowej Parlamentu Europejskiego.

Od 1986 działał w Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym, następnie w Polskim Stronnictwie Ludowym. Od marca 2004 był wiceprezesem Naczelnego Komitetu Wykonawczego PSL[3]. W lutym 2006 za złamanie statutu (przejście do frakcji UEN bez zgody władz partii) został wykluczony z PSL, przystąpił do nowego ugrupowania pod nazwą Polskie Stronnictwo Ludowe "Piast"[4]. W kwietniu 2009 opuścił tę partię i związał się z Prawem i Sprawiedliwością, został członkiem[5] i kandydatem tej partii w wyborach do Parlamentu Europejskiego[6], nie uzyskując reelekcji (otrzymał 19 230 głosów). W 2010 został wybrany z listy PiS w skład sejmiku mazowieckiego[7]. W styczniu 2011 wszedł w skład komitetu politycznego PiS[8].

W wyborach parlamentarnych w tym samym roku został wybrany do Sejmu z listy tej partii (otrzymał 29 233 głosów)[9]. W 2014 z ramienia PiS uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji[10].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 1999, za wybitne zasługi w kultywowaniu tradycji ruchu ludowego, za osiągnięcia w działalności publicznej i na rzecz społeczności lokalnych, został przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[11].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]