Zbigniew Lengren

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zbigniew Lengren (ur. 2 lutego 1919 w Tule, Rosja, zm. 1 października 2003 w Warszawie) – polski grafik, rysownik, karykaturzysta, ilustrator, plakacista, scenograf.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo spędził w Toruniu, jego ojciec Juliusz był przedstawicielem telefonicznej firmy Ericsson zakładającej w mieście telefony, mieszkali u zbiegu ulic Piekary i Różanej. Po śmierci Juliusza Lengrena, matka Zbigniewa - Lucyna wyszła ponownie za mąż za mecenasa Monne.

Zbigniew Lengren ukończył studia na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Oprócz działalności artystycznej związanej z szeroko rozumianą sztuką graficzną pisywał także teksty literackie, w tym wiersze, m.in. dla dzieci. Zajmował się produkcjami telewizyjnymi, programami rozrywkowymi, teatrem satyrycznym. Wykonywał recytacje, prowadził też konferansjerkę.

Debiutował jako karykaturzysta w 1944 w czasopiśmie "Stańczyk"[1]. Od 1946 współpracował z czasopismem "Przekrój", gdzie publikował serię rysunkową z Profesorem Filutkiem i psem Filusiem. Filuś bywa czasem utożsamiany z Fafikiem, innym "Przekrojowym" czworonogiem. Fafik był psem Mariana Eilego, redaktora naczelnego "Przekroju".

Zbigniew Lengren współpracował również z innymi czasopismami, ze "Szpilkami", "Światem", "Trybuną Robotniczą", "Playboyem". Ilustrował poza tym książki - (np. serię dla dzieci Hugh Loftinga o przygodach doktora Dolittle), tworzył filmowe plakaty (np. do filmów "Zaporożec za Dunajem" i "Złodzieje i policjanci"), pisał utwory satyryczne (np. "Drobiazgi spod pióra", "Fraszki").

Na wniosek polskich dzieci otrzymał Order Uśmiechu. Był także laureatem nagrody karykaturzystów - Złotej Szpilki z Wawrzynem w 1988.

W lutym 2005, w 86 rocznicę urodzin artysty, odsłonięto w Toruniu niewielką kompozycję rzeźbiarską autorstwa Zbigniewa Mikielewicza, upamiętniającą toruńskie czasy Zbigniewa Lengrena. Rzeźba przedstawia psa Filusia, który trzyma w pysku melonik profesora Filutka i pilnuje parasola swego pana.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Córką Zbigniewa Lengrena jest scenograf Katarzyna Lengren, a wnuczką Klara Syrewicz[2], dziennikarka TVP, "Dziennika", dziennika "Polska", obecnie zastępca redaktora naczelnego miesięcznika "Podróże". Aktor i reżyser Tomasz Lengren (ur. 1945, zm. 2008) był synem Zbigniewa Lengrena.

Wydawnictwa książkowe (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
  • Zbigniew Lengren: 100 żartów rysunkowych, Wydawnictwo Artystyczno-Graficzne RSW "Prasa", Warszawa 1956
  • Zbigniew Lengren: Prof. Filutek, Wydawnictwo Artystyczno-Graficzne RSW "Prasa", Warszawa 1957
  • Zbigniew Lengren: Poradnik życiowy, Wydawnictwo Artystyczno-Graficzne, Warszawa 1964
  • Zbigniew Lengren: Serie nie na serio, Krajowa Agencja Wydawnicza, Lublin 1987
  • Katarzyna Lengren: Zbigniew Lengren, Prószyński i S-ka, Warszawa 2006, ISBN 83-7469-337-1
  • Zbigniew Lengren: Nie bij jej, bo się spocisz, Wydawnictwo BoSz, 2007, ISBN 978-83-89747-62-4

Przypisy

  1. Zbigniew Lengren (1919–2003). muzeumkarykatury.pl. [dostęp 2012-06-28].
  2. Dariusz Zaborek: Córka ojca Filutka. wysokieobcasy.pl. [dostęp 2012-06-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]