Zbigniew Mikołejko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbigniew Mikołejko
Zbigniew Mikołejko
Zbigniew Mikołejko
Data i miejsce urodzenia 24 lipca 1951
Lidzbark Warmiński
Zawód filozof
pedagog
Wikicytaty Zbigniew Mikołejko w Wikicytatach

Zbigniew Mikołejko (ur. 24 lipca 1951 w Lidzbarku Warmińskim) – polski filozof religii, historyk religii, eseista, pedagog.

Praca naukowa[edytuj | edytuj kod]

Kierownik Zakładu Badań nad Religią i profesor nadzwyczajny w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN w Warszawie, członek Amerykańskiej Akademii w Rzymie (1996), profesor Warszawskiej Wyższej Szkoły Humanistycznej im. Bolesława Prusa (2001–2011), wykłada również filozofię i logikę w Wyższej Szkole Informatyki Stosowanej i Zarządzania, a także wstęp do wiedzy o religii na Podyplomowym Studium Wiedzy o Kulturze przy Instytucie Badań Literackich PAN.

Publikacje naukowe[edytuj | edytuj kod]

Opublikował ponad 800 tekstów – oprócz polskiego, w językach: angielskim, francuskim, hiszpańskim, niemieckim, portugalskim, rosyjskim, ukraińskim i włoskim. Jest m.in. autorem książek:

  • Katolicka filozofia kultury w Polsce w epoce modernizmu (1987),
  • Kim jestem dla ciebie... (1987, antologia),
  • Elementy filozofii (siedem wydań, 1998–2008);
  • Mity tradycjonalizmu integralnego (1998),
  • Emaus oraz inne spojrzenia do wnętrza Pisma (1998),
  • Żywoty świętych poprawione (2001; Nagroda Księgarzy „Warszawska Premiera Literacka”, czerwiec 2001; wznowienia – 2004, 2011; edycja dźwiękowa w wersji dla niewidomych – 2002),
  • Śmierć i tekst. Sytuacja ostateczna w perspektywie słowa (2001),
  • W świecie wszechmogącym. O przemocy, śmierci i Bogu (2009),
  • We władzy wisielca, t. 1: Z dziejów wyobraźni Zachodu (2012).
  • We władzy wisielca, t. 2: Ciemne moce, okrutne liturgie (2014).

Wywiad-rzeka:

  • Jak błądzić skutecznie. Prof. Zbigniew Mikołejko w rozmowie z Dorotą Kowalską (2013).

Współautor prac zbiorowych:

  • Licytacja. Szkice o nowej prozie (1981),
  • Filozofia i myśl społeczna Jana Pawła II (1983),
  • Katolicka filozofia kultury w Polsce (1987),
  • Apokalipsy i kultury (1997),
  • Ucieleśnienia. Ciało w zwierciadle współczesnej humanistyki (2007),
  • Oblicza religii i religijności (2008),
  • Spektakle zmysłów (2010),
  • Instytucje: konflikty i dysfunkcje (2012),
  • Polskie bieguny. Społeczeństwo w czasach kryzysu (2013).

Opatrzył posłowiem lub wstępem dzieła wybitnych teologów, filozofów i historykówKaren Armstrong, XIV Dalajlamy, Eugena Drewermanna, Hansa Künga, Jacques'a Le Goffa, Margaret Starbird - jak również głośnych powieści o tematyce religijnej (np. jest autorem posłowia do Kodu Leonarda Dana Browna).

Publikował ponadto m.in. na łamach „Borussii”, „Czasu Kultury”, „Dialogu”, „Edukacji Filozoficznej”, „Etyki”, „Gazety Wyborczej”, „Kontekstów”, „Literatury na Świecie”, „Newsweeka”, „Nowych Książek”, „Polityki”, „Przeglądu Filozoficznego”, „Przeglądu Politycznego”, „ResPubliki Nowej”, „Rzeczpospolitej”, „La Sicilia”, „Społeczeństwa Otwartego”, „Studiów Religioznawczych”, „Twórczości”, „Tygodnika Powszechnego”, „Uncaptive Minds”, „Więzi”, „Znaku”.

Jest współautorem każdego z monograficznych tomów serii „Punkt po Punkcie”, wydawanej przez gdańskie wydawnictwo słowo/obraz terytoria: Twarz (2001), Miłość (2002), Dusza (2003), Grzech(2004), Ból (2005), Śmiech (2006), Koniec (2007).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]