Zbigniew Piątek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbigniew Piątek (po prawej) i Jacek Bodyk

Zbigniew Jacek Piątek (ur. 1 maja 1966 w Kielcach[1]) – polski kolarz szosowy, samorządowiec.

Wielokrotny reprezentant Polski, medalista mistrzostw Polski. Zwycięzca Tour de Pologne (1987), dwukrotny olimpijczyk (1992 i 2000). Od 2013 wójt gminy Piekoszów[1][2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Kluby[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem Korony Kielce, w barwach której jeździł w latach 1981–1987 i 1990–1991, z przerwą na służbę wojskową w Legii Warszawa. Następnie był zawodnikiem szwajcarskiego Mavic Gitane (1992), belgijskiego Collstrop (1994–1995), Pekaes Lang Rover (1996), Pekaes Irena Zepter (1997–1998), Mróz (1999 i 2001–2003), Mat-Ceresit CCC (2000), Chocolade Jacques – Wincor Nixdorf (2004) i Intel-Action (2005).

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Wyścigi wieloetapowe[edytuj | edytuj kod]

Jego największymi sukcesami w karierze sportowej były zwycięstwa w Tour de Pologne (1987), Wyścigu dookoła Mazowsza (1988), Małopolskim Wyścigu Górskim (1989, 1998, 2001), Wyścigu Pasmem Gór Świętokrzyskich (2002), Wyścigu Szlakiem Grodów Piastowskich (2005). W Tour de Pologne wygrał też etap w 1991, a siedmiokrotnie zajmował miejsce w pierwszej dziesiątce (1990 – 5, 1993 – 5, 1994 – 10, 1996 – 10, 1999 – 10, 2001 – 7, 2003 – 8).

Startował 11 razy w Wyścigu Pokoju (1988 – 29 m., 1989 – 22 m., 1990 – 16 m., 1991 – 16 m., 1996 – 26 m., 1998 – 34 m., 1999 – 14 m., 2000 – 17 m., 2001 – 5 m., 2002 – 5 m., 2003 – 9 m.).

Mistrzostwa świata i Igrzyska Olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

W Igrzyskach Olimpijskich wystąpił dwukrotnie w wyścigu szosowym ze startu wspólnego (1992 – 55 m, 2000 – 48 m.)

W mistrzostwach świata wystąpił 11 razy, w tym:

  • 4 x w szosowym wyścigu amatorów ze startu wspólnego (1987 – nie ukończył, 1989 – 66 m., 1990 – nie ukończył, 1991 – 22 m.),
  • 1 x w wyścigu drużynowym na 100 km (1990 - 10 m.)
  • 7 x w szosowym wyścigu zawodowców ze startu wspólnego (1994 – nie ukończył, 1997 – 29 m., 1998 – 30 m., 1999 – 31 m., 2000 – 53 m., 2001 – 16 m., 2002 – 66 m.)

Mistrzostwa Polski[edytuj | edytuj kod]

W mistrzostwach Polski seniorów zdobył:

  • 8 złotych medali (w wyścigu górskim (1991, 1993, 1997), w jeździe parami (1990 i 1992 z Tomaszem Brożyną, 1997 z Arturem Krasińskim), w wyścigu drużynowym na 100 km (1989, 1992),
  • 8 srebrnych (2000, 2001 i 2003 – w wyścigu szosowym ze startu wspólnego, 1995, 1998 – w wyścigu górskim, 1993, 1996 – w jeździe parami (odpowiednio z Tomaszem Brożyną i Arturem Krasińskim), 1993 – w wyścigu drużynowym na 100 km)
  • 2 brązowe medale (1992 – w wyścigu szosowym ze startu wspólnego, 1991 – w jeździe parami (z Tomaszem Brożyną)

Po zakończeniu kariery sportowej[edytuj | edytuj kod]

W 2005 został dyrektorem sportowym grupy Intel-Action oraz trenerem kolarskiej szosowej kadry młodzieżowej. W latach 2005–2008 był członkiem zarządu PZKol. Był radnym miejskim w Kielcach (2006–2010) z listy Prawa i Sprawiedliwości. Od 2011 prezes klubu kolarskiego MKS "Cyclo-Korona" w Kielcach. Prowadzi w tym mieście sklep rowerowy. W listopadzie 2013 wystartował w przedterminowych wyborach wójta gminy Piekoszów, które wygrał ostatecznie w II turze głosowania[2].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Jest bratem trenera kolarzy górskich Andrzeja Piątka. Jest żonaty, ma dwoje dorosłych dzieci.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy