Zbigniew Pilarczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zbigniew Pilarczyk
Prof. UAM dr hab. Zbigniew Pilarczyk jako prodziekan Wydziału Historycznego UAM (2006 r.)

Zbigniew Pilarczyk (ur. 1950 we Wronkach) – doktor habilitowany, profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Polski naukowiec, historyk specjalizujący się w dziedzinie historii wojskowości. Kierownik Zakładu Historii Wojskowości Instytutu Historii Uniwersytetu im Adama Mickiewicza. Prorektor ds. studenckich UAM na kadencję 2008–2012, ponownie wybrany na kadencję 2012-2016.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1964–1969 uczył się w Liceum Pedagogicznym w Trzciance Lubuskiej. Następnie w latach 1970–1975 studiował historię na ówczesnym Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Po ich ukończeniu podjął pracę naukową na Wydziale Filozoficzno-Historycznym, a po reorganizacji w 1976 na Wydziale Historycznym. W 1985 uzyskał stopień naukowy doktora na podstawie rozprawy Obronność miasta Poznania w latach 1253–1783 (promotor: Karol Olejnik), a w 1998 doktora habilitowanego (rozprawa habilitacyjna: Fortyfikacje na ziemiach koronnych Rzeczypospolitej w XVII wieku). W 2000 uzyskał awans na stanowisko profesora UAM. Od wielu lat pełni funkcję kierownika Zakładu Historii Wojskowości UAM. W latach 2002–2008 prodziekan ds. dydaktycznych Wydziału Historycznego i równolegle członek Komisji Rektorskiej ds. Dydaktyki. 1 września 2008 objął funkcję prorektora ds. studenckich (podczas głosowania w Kolegium Elektorskim otrzymał najwyższe poparcie wśród kandydatów na prorektorów[1] – za jego kandydaturą głosowało 101 delegatów, przeciwko dziewięciu, sześć osób wstrzymało się od głosu[2]).

Specjalizuje się w historii średniowiecza, wojskowości, fortyfikacji i harcerstwa. Jest wykładowcą Wydziału Historycznego UAM, Wydziału Pedagogiczno-Artystycznego UAM w Kaliszu oraz Studium Doktoranckiego Wydziału Budownictwa Politechniki Poznańskiej. Wypromował dwóch doktorów, aktualnie prowadzi 9 przewodów doktorskich.

Prowadzi także aktywną działalność społeczną. Od 1967 jest instruktorem Związku Harcerstwa Polskiego. Pełni także funkcję przewodniczącego Rady Chorągwi Wielkopolskiej ZHP w Poznaniu oraz członka Rady Programowej Muzeum Harcerstwa w Warszawie i Rady Muzeum Walk Niepodległościowych w Poznaniu. W 2006 był członkiem komitetu honorowego kandydata na prezydenta Poznania Jacka Tomczaka. Za swoją działalność został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz Odznaką za Zasługi dla Oświaty.

Wypromowane przewody doktorskie[edytuj | edytuj kod]

  • Przemiany w wojskowości polskiej od połowy X wieku do 1138 roku, 2005, autor: Michał Bogacki,
  • Kariera oficerska jako model awansu społecznego obywatela II Rzeczypospolitej, 2007, autor: Bartosz Kruszyński,
  • Udział wojsk polskich w misjach zagranicznych o charakterze pokojowym i stabilizacyjnym, w latach 1953-2008, 2011, autor: Przemysław Hudyma.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Obronność Poznania w latach 1253–1793, Warszawa-Poznań 1988.
  • Fortyfikacje na ziemiach koronnych Rzeczypospolitej w XVII wieku, Poznań 1997.
  • Rawicz jako przykład nowej lokacji miasta w Rzeczypospolitej w XVII wieku, Rawicz 1998.
  • Poznań : fortyfikacje miejskie: przewodnik, Poznań 2004 (wspólnie z W. Gostyńskim).
  • 50 lat działalności Komisji Historycznej Chorągwi Wielkopolskiej ZHP 1957–2007 (wspólnie z M. Pietrzykowskim), Poznań 2007.
  • (red.; wspólnie z M. Franzem) Od najazdów pogańskich dotąd są państwa Waszej Królewskiej Mości spokojne...: studia ofiarowane w siedemdziesiątą rocznicę urodzin Profesorowi Karolowi Olejnikowi, Toruń 2008.

Przypisy

  1. Liczba kandydatów była równa liczbie stanowisk prorektorskich do obsadzenia. Prorektorów zgłaszał rektor elekt, jednak musieli oni zostać zatwierdzeni przez Kolegium Elektorskie.
  2. Wybory prorektorów – wyniki.