Zbigniew Preisner

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Zbigniew Preisner (ur. 20 maja 1955 w Bielsku-Białej[1]) - polski kompozytor muzyki filmowej oraz teatralnej, znany m.in. ze współpracy z Krzysztofem Kieślowskim. Członek Francuskiej Akademii Sztuki i Techniki Filmowej.

Spis treści

[edytuj] Biografia

Preisner urodził się 20 maja 1955 roku w Bielsku-Białej. Uczył się grać na gitarze i fortepianie. Już w liceum zaczął komponować, nigdy jednak nie ukończył żadnej szkoły muzycznej. Samodzielnie uczył się grać - ze słuchu odtwarzał wysłuchane nagrania. Studiował historię oraz filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

W 1977 roku związał się z "Piwnicą pod Baranami". Pod wpływem Zygmunta Koniecznego zaczął pisać muzykę do "piosenek artystycznych". Po sukcesach w Piwnicy rozpoczął współpracę ze Starym Teatrem w Krakowie. Potem przyszedł czas pierwszych kompozycji filmowych. W 1982 roku pracował nad Prognozą pogody razem z Antonim Krauze, dzięki któremu poznał Krzysztofa Kieślowskiego. Film Bez końca zapoczątkował stałą współpracę z Kieślowskim. Razem ze scenarzystą Krzysztofem Piesiewiczem stworzyli telewizyjny cykl Dekalog, Podwójne życie Weroniki oraz trylogię Trzy kolory. W części IX "Dekalogu", "Trzech Kolorach - Niebieskim" i "Czerwonym", oraz w "Podwójnym życiu Weroniki" możemy usłyszeć Elżbietę Towarnicką, której sopran towarzyszy na 12 płytach Preisnera. Śmierć Kieślowskiego w 1996 roku uniemożliwiła realizację ich drugiego tryptyku: Niebo, Czyściec, Piekło. To właśnie muzyka do dzieł Krzysztofa Kieślowskiego rozsławiła nazwisko Preisnera. Dwukrotnie część swoich kompozycji do filmów Kieślowskiego Preisner podpisał pseudonimem — nazwiskiem fikcyjnego holenderskiego kompozytora Van den Budenmayera. Obecnie kompozytor pracuje we własnym studiu pod Krakowem.

Z początkiem lat dziewięćdziesiątych Preisner stał się znany na całym świecie. W tym okresie napisał muzykę do filmów wielu różnych reżyserów, m.in.: do filmu Prominent Johna Irvina , do Zabawy w Boga brazylijskiego reżysera Hectora Babenco, do filmów Agnieszki Holland, do Skazy Louisa Malle, do filmu Kiedy mężczyzna kocha kobietę Luisa Mandoki itd. W sumie skomponował muzykę do ponad 80 produkcji.

W 1994 zdobył Césara za muzykę do filmu Trzy kolory. Czerwony, w 1995 za kompozycję do filmu Jeana Beckera Élisa. W 1997 zdobył Srebrnego Niedźwiedzia na Festiwalu Berlińskim za Wyspę przy ulicy Ptasiej. Trzykrotnie (w 1991, 1992 i 1993) został uznany za Najwybitniejszego Kompozytora Muzyki Filmowej przez Stowarzyszenie Krytyków Filmowych w Los Angeles. Kilka razy był nominowany do Złotego Globu: w 1992 roku za muzykę do filmu Zabawa w Boga oraz 1994 za Trzy kolory. Niebieski.

1 października 1998 r. w Teatrze Wielkim w Warszawie odbyła się prapremiera Requiem dla mojego przyjaciela (ponownie z udziałem Elżbiety Towarnickiej). Początkowo miało stanowić narrację do kolejnego scenariusza Piesiewicza, ale po śmierci Kieślowskiego stało się dziełem poświęconym pamięci zmarłego. Wkrótce potem ukazał się album: pierwsza niefilmowa płyta Preisnera. W 1999 roku Preisner napisał 10 łatwych utworów na fortepian, które następnie ukazały się na płycie w wykonaniu Leszka Możdżera. W tym samym roku powstał album Moje kolędy na koniec wieku, na którym znalazła się między innymi znana Kolęda dla nieobecnych z tekstem Szymona Muchy.

W 2001 roku prowadził program Historia muzyki popularnej w radiu RMF FM.

W 2006 roku wystąpił z orkiestrą wraz z Davidem Gilmourem w koncercie w Gdańsku.

Styl Preisnera można przede wszystkim określić jako nawiązujący do romantyzmu.

Siostrą Zbigniewa Preisnera jest Tamara Kalinowska - artystka "Piwnicy pod Baranami".

[edytuj] Muzyka filmowa

[edytuj] Muzyka koncertowa i inna

  • 1995 - Preisner's Music - koncertowa wersja wybranych utworów filmowych kompozytora; nagrana w kaplicy w kopalni soli w Wieliczce
  • 1998 - Requiem dla mojego przyjaciela - dwa koncerty muzyki klasycznej oparte na mszy żałobnej (requiem)
  • 2000 - 10 easy pieces for piano - utwory inspirowane polską muzyką ludową i jazzem Leszka Możdżera
  • 2007 - Silence, Night and Dreams

Przypisy

  1. ↑ Sylwetki - muzyka: ZBIGNIEW PREISNER . www.culture.pl. [dostęp 2009-06-18].

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Zbigniew_Preisner”
Utwórz książkę