Zbigniew Rudziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zbigniew Rudziński (ur. 23 października 1935 w Czechowicach) – polski kompozytor i pedagog.

Biogram[edytuj | edytuj kod]

Gry na fortepianie uczył się początkowo prywatnie a następnie w Państwowej Szkole Muzycznej w Warszawie (1949−56). W latach 1952−53 studiował filologię angielską na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1956−1962 studiował kompozycję w klasie Piotra Perkowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. W latach 1965−66 studiował w Paryżu u Nadii Boulanger w ramach stypendium Rządu Francuskiego. W 1968 założył zespół "Ad Novum" specjalizujący się w wykonywaniu muzyki współczesnej. W latach 1970−71 studiował w Holandii jako stypendysta Rządu Holenderskiego.

Zbigniew Rudziński w latach 1962−68 pełnił funkcję dyrektora działu muzycznego Warszawskiego Studia Filmów Dokumentalnych. Od 1973 wykłada kompozycję, instrumentację symfoniczną oraz współczesne techniki kompozytorskie w Akademii Muzycznej w Warszawie, z tytułem docenta (1975), a następnie z tytułem profesora zwyczajnego (od 1989). W latach 1980−81 był dziekanem Wydziału Kompozycji, w latach 1981−84 prorektorem warszawskiej uczelni.

Prowadził wykłady podczas International Conference on New Musical Notation na State University Ghent w Belgii (1974), International Seminar for Composers w Ohrid w Jugosławii (1975), International Summer Composition Courses (1977 − Wenecja, 1978 − Olsztyn, 1979 − Kazimierz nad Wisłą), Internationales Jugend Festspieltreffen w Bayreuth w Niemczech (1983−89), w Sibelius Academy of Music w Helsinkach (1987), Royal Academy of Music w Londynie (1990) i Keimyung University w Daegu w Korei Południowej (1993, 1996, 2000−2005).

Od 1960 jest członkiem Związku Kompozytorów Polskich. Był członkiem Zarządu Głównego (1968−80), skarbnikiem (1981−82) oraz sekretarzem generalnym ZKP (1985−86). Pełnił funkcję dyrektora Composer's Workshop w Bayreuth (1983−1989).

Kompozytor ma w swoim dorobku bogatą twórczość kameralną, w tym wiele utworów na instrumenty perkusyjne. Jest autorem kilku zbiorów piosenek dla dzieci, niektóre z nich do dzisiaj obecne są w szkolnych programach muzyki. Skomponował wiele dzieł symfonicznych oraz 2 opery. Równolegle tworzył muzykę do filmów, oraz słuchowisk radiowych a także filmów animowanych dla dzieci.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1960 − Nagroda na Konkursie Kompozytorskim z okazji 150-lecia Konserwatorium Warszawskiego za "Sonatę na 2 kwartety smyczkowe, *fortepian i kotły"
  • 1962 − II Nagroda (I nie przyznano) na Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich za "Epigramy" na flet, chór i perkusję
  • 1988 − Nagroda na Neue Musiktheater-Werkstatt w Berlinie za operę "Manekiny"
  • 1991 − Nagroda Związku Kompozytorów Polskich

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • 1975 − Srebrny Krzyż Zasługi
  • 1979, 1985 − Nagroda Ministra Kultury i Sztuki za działalność pedagogiczną
  • 1986 − Nagroda Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci i młodzieży

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Utwory kameralne[edytuj | edytuj kod]

  • "Trio na 2 klarnety i fagot" (1958)
  • "Sonata na klarnet i fortepian" (1959)
  • "Sonata na 2 kwartety smyczkowe, fortepian i kotły" (1960)
  • "Epigramy" na flet, 2 chóry żeńskie i perkusję (1962)
  • "Trio smyczkowe" (1964)
  • "Studium na c" na zespół o dowolnym składzie instrumentów (1964)
  • "Impromptu" na 2 fortepiany, 3 wiolonczele i perkusję (1966)
  • "Kwartet" na 2 fortepiany i perkusję (1969)
  • "Tutti e solo" na sopran, flet, róg i fortepian (1973)
  • "Campanella" na zespół perkusyjny (1977)
  • "Trytony" na zespół perkusyjny (1979-80)
  • "Suita polska" na 8 żeńskich głosów (lub chór żeński) i fortepian (1990)
  • "Trzy portrety romantyczne" na 12 saksofonów (1991)

Utwory na fortepian[edytuj | edytuj kod]

  • "Sonata na fortepian" (1975)

Pieśni[edytuj | edytuj kod]

  • "Cztery piosenki ludowe" na sopran i fortepian (1955)
  • "Cztery pieśni" na baryton i zespół kameralny (1960-61)
  • "Trzy pieśni" na tenor i 2 fortepiany (1968)
  • "Kap...kap...kap...", 13 piosenek dla dzieci na głos z fortepianem (1975-80)
  • "Księga godzin", 5 romantycznych pieśni na mezzosopran i trio fortepianowe (1983-84)
  • "To nie są sny", 6 pieśni na mezzosopran i fortepian (1987)
  • "Posłuchaj..." na sopran i fortepian (1993)

Utwory na orkiestrę[edytuj | edytuj kod]

  • "Contra fidem" na orkiestrę symfoniczną (1963-64)
  • "Moments musicaux" I na orkiestrę symfoniczną (1965)
  • "Moments musicaux II" na orkiestrę symfoniczną (1967)
  • "Moments musicaux III" na orkiestrę symfoniczną (1968)
  • "Symfonia" na chór męski i orkiestrę (1969)
  • "Muzyka nocą" na małą orkiestrę (1970)
  • "Requiem ofiarom wojen" [wersja I] na recytatora, chór i orkiestrę (1971)
  • "Requiem ofiarom wojen" [wersja II] na chór i orkiestrę (1971)
  • "Struny na ziemi" na sopran i orkiestrę smyczkową (1982)

Utwory sceniczne[edytuj | edytuj kod]

  • "Manekiny", opera (1981)
  • "Antygona", opera (2001)

Muzyka do filmów[edytuj | edytuj kod]

  • 1963 − "Wiano" (reż. Jan Łomnicki) − autor muzyki
  • 1971 − "Jak będziemy mieszkać w roku 2000" (reż. Jerzy Kaden) film dokumentalny − autor muzyki
  • 1971 − "Sierpień - zapis kronikalny" (reż. Kazimierz Karabasz) − autor muzyki
  • 1976−77 − "Gucio i Cezar" film animowany − autor muzyki
  • 1984 − "Cień już niedaleko" (reż. Kazimierz Karabasz) − autor muzyki, wykonanie muzyki

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sonata for piano, OLYMPIA OCD 316
  • Sonata (wyk. Andrzej Dutkiewicz - fortepian) MUZA Polskie Nagrania
  • "Requiem for he war victims" MUZA Polskie Nagrania SX 1595

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]