Zbigniew z Brzezia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zbigniew z Brzezia herbu Zadora (ur. 1360, zm. 1425) – marszałek wielki koronny 1399-1425, starosta krakowski 1409-1410, dyplomata.

Był bliskim współpracownikiem króla Władysława Jagiełły, w imieniu którego posłował do Zygmunta Luksemburskiego. W 1408 roku prowadził posiłki polskie wysłane na wyprawę księcia Witolda przeciwko księstwu moskiewskiemu.[1] W czasie bitwy pod Grunwaldem dowodził 34 chorągwią marszałkowską. Był sygnatariuszem aktu unii horodelskiej 1413 roku[2].

Przypisy

  1. Paweł Jasienica: Myśli o dawnej Polsce. Warszawa: Czytelnik, 1990, s. 236. ISBN 83-07-01957-5.
  2. Statuta, Prawa Y Constitucie Koronne Łacinskie Y Polskie z Statutow Łaskiego Y Herborta Y Z Constituciy Koronnych Zebrane, Kraków 1600, s. 749.