Jezioro Solińskie
| Jezioro Solińskie | |
 Jezioro Solińskie |
|
| Państwo |  Polska |
| Rzeka | San, Solinka |
| Rozpoczęcie budowy | 1961 |
| Uruchomiono | 1968 |
| Typ zapory | Betonowa |
| Całkowita pojemność | 472 mln m³ |
| Powierzchnia | 22 km² |
| Wysokość zapory | 82 m |
| Głębokość | 60 m |
|
Położenie na mapie Bieszczadów Zachodnich
  Jezioro Solińskie
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Jezioro Solińskie[1] (Zbiornik Soliński) – zbiornik zaporowy (zbiornik retencyjny) położony w województwie podkarpackim w pobliżu miejscowości Solina.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Pozostałości dawnej wsi Solina znajdują się na dnie obecnego zbiornika. Został on utworzony w 1968 roku poprzez spiętrzenie wód Sanu i Solinki przez zaporę, która ma 81,8 m wysokości (najwyższa w Polsce) i 664 m długości.
[edytuj] Charakterystyka
Zbiornik ma powierzchnię ok. 22 km² i największą w Polsce pojemność (472 mln m³). Maksymalna głębokość zbiornika to 60 m przy zaporze. Poniżej zapory znajduje się elektrownia wodna o mocy 200 MW.
[edytuj] Hydrologia
Średni przepływ w Sanie na wysokości zapory: 19.6 m³/s, maksymalny zarejestrowany dopływ do jeziora(do 2004r.): w lipcu 1984r 1265m³/s. Łączny wydatek urządzeń upustowych zapory wraz z elektrownią sięga przy nadpiętrzeniu 2600 m³/s. Przepływy znamionowe Q 1% – 1500 m³/s, Q 0,1% – 2250 m³/s, a Q 0,01% – 3000 m³/s.
W wodach tego zbiornika występuje duża rozmaitość gatunków ryb, głównie sandacze oraz okonie, ale również duże okazy boleni, leszczy i płoci. Na całym zbiorniku obowiązuje strefa ciszy (zakaz używania silników spalinowych, nie dotyczy Policji i WOPR). Jego szczególną cechą (w porównaniu z akwenami nizinnymi) spowodowaną wpływem wysokich brzegów jest zmienność i nieprzewidywalność wiatrów. Zbiornik ma bardzo rozwiniętą linię brzegową (ok. 166 km przy średnim stanie wody), z licznie występującymi zatoczkami – ujściami strumieni. Większość nadających się do cumowania miejsc jest jednak błotnista (ze względu na wahania lustra wody) lub kamienista. Poza okolicami Polańczyka na jeziorze znajduje się tylko kilka dostępnych przystani o bardzo ograniczonej infrastrukturze. Zbiornik Soliński (nazywany również Jeziorem Solińskim) jest jednak dość popularny wśród żeglarzy i kajakarzy, ze względu na walory krajobrazowe i mniej "skomercjalizowany" charakter niż np. Kraina Wielkich Jezior Mazurskich.
| Zapora | Zbiornik |
|---|---|
|
|
Na zachodnim brzegu Jeziora Solińskiego znajduje się znana miejscowość uzdrowiskowa Polańczyk.
[edytuj] Ciekawostki
- Masa zapory na Jeziorze Solińskim przekracza 2 mln ton.
- Gdyby z ilości betonu zużytego do budowy zapory odlać sześciany o boku długości jednego metra, a następnie poukładać je jeden za drugim to powstały mur ciągnąłby się od Soliny aż po wyspę Wolin[2].
- Obliczono, że na skutek częstych zmian wysokości lustra wody oraz niszczącej działalności fal (abrazji) do zbiornika dostaje się ok. 200 tys. m³ materiału skalnego rocznie, powodując przyspieszone zasypywanie jeziora.[3]
Przypisy
- ↑ Nazwa
- ↑ Informacja na stronie wartozwiedzic.pl
- ↑ Chełmicki Wojciech: Blaski i cienie zapór wodnych, w: "Poznaj Świat" R. XXXIV, nr 2 (397), luty 1986, s. 21-22
[edytuj] Bibliografia
- "Tajemnice Soliny" - Henryk Nicpoń (2010) ISBN 978-83-61746-15-7
