Zbliżenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zbliżenie (Ingrid Bergman w Casablance)
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło zbliżenie w Wikisłowniku

Zbliżenie lub wielki plan (ang. close up) – jeden z bliskich planów filmowych. Twarz człowieka lub inny obiekt zajmuje większą część kadru. Ukazuje stan psychiki i emocje postaci.

Za wynalazcę zbliżenia długo uważano Davida W. Griffitha, który stosował je m.in. w filmach Dla miłości złota i Narodziny narodu, jednak wcześniej zbliżenie pojawiło się w twórczości Georga Alberta Smitha, który zastosował je w Szkle powiększającym babuni oraz Myszy w Szkole Sztuk Pięknych[1].

Przypisy

  1. Jerzy Płażewski: Język filmu. Warszawa: 1982, s. 47-48. ISBN 8322100779.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Plan filmowy. W: Marek Hendrykowski: Słownik terminów filmowych. Poznań: Ars Nowa, 1994.
  • Jerzy Płażewski: Język filmu. Warszawa: 1982. ISBN 8322100779.