Zbrodnia wojenna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zbrodnie wojenne – według traktatu wersalskiego, wszelkie działania, które naruszają prawa i zwyczaje wojenne (artykuł 228), a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów (artykuł 227).

Ofiary masakry Mỹ Lai; zabici przez amerykańskich żołnierzy 16 marca 1968 roku.
Polscy rolnicy zamordowani przez niemieckie siły okupacyjne. Rok 1943.
Ofiary ataku atomowego na dworcu kolejowym Urakami w Nagasaki.
Zniszczenie pomnika Adama Mickiewicza w Krakowie, przez niemieckie siły okupacyjne 17 sierpnia 1940.

Od starożytności zbrodnie wojenne określano jako "barbarzyństwo wojenne". Ograniczało je tylko prawo zwyczajowe, którego nie miał kto egzekwować. Pierwszymi pisanymi normami prawa międzynarodowego były:

Ww. konwencje nie ustanowiły konsekwencji karnych za popełnione zbrodnie, tylko nakładały na sygnatariuszy obowiązek regulacji tych kwestii w ustawodawstwie swojego kraju.

W roku 1919 Komitet dla Spraw Odpowiedzialności (ścigał zbrodnie I wojny światowej) ustalił katalog zbrodni wojennych. W roku 1925 zakazano używania broni chemicznej i biologicznej w protokole genewskim.

Podczas II wojny światowej sprecyzowano zasady odpowiedzialności. Dokonała tego Komisja Narodów Zjednoczonych do Spraw Zbrodni Wojennych. Zatwierdzono je 8 sierpnia 1945 roku w Londynie, gdzie porozumiały się cztery mocarstwa koalicji antyhitlerowskiej. Te same kraje uchwaliły Statut Międzynarodowego Trybunału Wojskowego w Norymberdze. W listopadzie 1946 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ zaleciło wprowadzenie artykułu 6 Statutu do kodeksów krajowych. Polska ratyfikowała je rok później.

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło zbrodnia wojenna w Wikisłowniku